5 Ekim 2014

Marcelo Bielsa: El Loco

Delilik ile dahilik arasındaki ince çizgiyi sildiğinizde futbolda Marcelo Bielsa çıkar karşınıza. Arjantinli bir burjuva, Rosariolu bir entelektüel, Bir Delinin Hatıra Defteri Gogol'un olabilir ama onun delilikleri bir cilte zaten sığmaz.


Rafael&Marcelo Bielsa

Yedek kulübesinden Aimar, Lopez, Crespo'yu sahaya sürdü ama Veron, Ortega, Zanetti, Simeone, Batistuta'lı Arjantin o gün Beckham'ın penaltısıyla öne geçen İngilizlere gol atamadı. Dünya Kupası'nda grubun ikinci maçıydı ve soyunma odasına giden teknik adam çılgına dönmüştü. Son maçta İsveç'i mağlup etmek zorundaydılar, favoriydiler de; olmadı. İsveç ve İngiltere gruptan çıkarken, bizim milli takımın yarı finale yürüdüğü 2002 Dünya Kupası'nda Arjantin eve dönüş biletlerini erken aldı. Dört yıl önce Espanyol'un başına geçtiğinde onu "Milli takımın sana ihtiyacı var" diye çağırmışlar, o da İspanyol kulübüne "Gidiyorum" deyip soluğu Buenos Aires'te almıştı. Kupayı kazanan Brezilya'nın teknik direktörü Scolari, Arjantin'nin hocasının ardından "Onun için üzgünüm çünkü ondan kopya çektim. Biz Arjantin gibi oynadık. Onun milli takımının eleme grubundaki bütün maçlarını izledim ve finallere gelirken kendi sistemimi çöpe attım. Sonunda kazanan biz olduk" dedi. 10 yıl sonra Barcelona ile her şeyi kazanmış Pep Guardiola da onu dünyanın en iyi teknik adamı ilan edecek ve "Ondan çok şey öğrendim" diyecekti... 
Maria Eugenia Bielsa


Delilik ile dahilik arasında ince bir çizgi vardır ve siz eğer o ince çizgiyi silebilirseniz karşınızda onu göreceksiniz: Marcelo Bielsa, namıdiğer El Loco (Deli). İster her riski aldığı hücum futbolu takıntısı yüzünden deyin, ister saha dışında yaşadıklarıyla... Arjantin'in futbol dünyasına sunduğu bu sıra dışı adamı, paranın kudretiyle kandırabilecek ve takımının başına geçirebilecek bir kulüp başkanı daha görülmedi, bundan sonra da görülmez zaten. Buenos Aires'ten 300 km uzakta, ülkenin üçüncü büyük şehri Rosario'da binlerce kitabın olduğu bir evde dünyaya gelen bu adamın yıllar sonra dünyanın en büyük spor kitapları arşivine sahip olmasına şaşırmamak lazım. Marcelo Bielsa'nın dedesi ülkenin en önemli düşünürlerinden biriydi, babası Rafael Pedro ise ölümüne kadar baro başkanlığını üstlenen bir avukat. Tarih profesörü anne, üç çocuğunu da şehrin entelektüellerinin doldurduğu evde büyüttü. Ama evin iki erkek çocuğu Marcelo ve Rafael piyano çalmaları gereken saatlerde piyanonun başına kardeşleri Maria Eugenia'yı oturtuyor ve futbol topunu alıp, yan salonda piyanonun sesine kulak veren annelerine çaktırmadan kendilerini bahçeye atıyorlardı. Büyük oğlan Rafael, Marcelo'dan iki yaş büyüktü ve yoğun bir akademik kariyerin ardından ülkenin en parlak politikacılarından biri oldu. Nestor Kirchner kabinesinde dışişleri bakanlığı yapan Rafael, kardeşi Marcelo gibi sıkı Newell's Old Boys taraftarı ve bugün Fransa'yı Marsilya ile sallayan "Deli Marcelo" onun sayesinde antrenörlüğe adım attı. Kız kardeşleri Maria, ülkenin sayılı mimarlarından biri oldu ve Santa Fe eyaletinin yönetiminde ikinci isim olarak politikada büyük ağabeyinin izinde gitti. "Çok kitap okurdum ama öyle bir aile ki; düşünün en vasatları bendim" diyen Marcelo, tutkusunun peşinden gitti. Newell's Old Boys çocukluk aşkıydı. Önce bir üniversite takımı çalıştırdı, kendini Arjantin'in uzun yollarına verdi ve eski Fiat'ıyla şehir şehir gezdi. Her kasabada durdu, genç yetenekleri sordu, aradı ve buldu. Bir gün ona Santa Fe'de 13 yaşında bir çocuktan bahsettiler. Gece yarısı ailenin kapısını çaldı, çocuğun ayaklarını görmek istediğini söyledi. O çocuk, Mauricio Pochettino idi ve ondan öğrendikleriyle bugün Tottenham'ın başında. Gün gelecek İtalya'yı gollerle sallayacak olan Gabiral Batistuta'yı ve onlarcasını da o yollarda keşfetti Bielsa. 25 yaşında sıradan bir defans oyuncusu olarak kariyerine son verip spor akademisinde okumaya karar verdiğinde ona kampüste 'emekli' lakabını taktılar. 

35 yaşında Newell's Old Boys'u kendi yetiştirdiği genç oyuncularla daha ilk sezonunda şampiyon yaptığında ise Arjantin, delisiyle tanıştı. Oyuncularını askeri lisede kampa alıp "Hamile karıma 'Bir ağrın olursa aileni ara, ben kamptayım' dedim. Sizin bundan daha önemli bir meseleniz olursa buradaki telefonu kullanabilirsiniz" dediğinde, daha San Lorenzo'ya 6-0 kaybettikten sonra kapısının önüne dayanan taraftarlara elindeki el bombasını gösterip "Dağılmazsanız hepiniz ölürsünüz" dememişti. Rosario Central ile oynayacakları bir derbi öncesinde defansın kilit adamı Gamboa'nın odasına giden ve "Derbiyi kazanmamız için ne yaparsın?" diye soran ve "Tekmeye kafa uzatırım" diyen öğrencisine, "Yetmez, bir parmağımı feda ederim diyeceksin" diyen de "Deli" Bielsa'ydı. Velez Sarsfield'i çalıştırdığı dönemde idman sahasının çiminden memnun olmadığı için görevlinin boğazına sarılan, futbolcuların kalacağı tesisin planlarını bile bizzat çizen Marcelo Bielsa hiç değişmedi. 20 yıl sonra Athletic Bilbao'ya Avrupa Ligi ve Kral Kupası'nda final oynattığı sezonun ardından kulübün idman tesislerinin inşaatındaki gecikme yüzünden kavga çıkardı. Bask kulübü, Arjantinli dahiyi zor ikna etti. Yolu Meksika'dan da geçti ama imzasını Şili'de bıraktı. 3-6-1 dizilişiyle 2010 Dünya Kupası'nda herkese kafa tuttu ve onun Şili'si en az final oynayan takımlar kadar ses getirdi. 



O şimdi Avrupa'nın en tutkulu taraftara sahip kulüplerinden biri olan Marsilya'nın başında. Yabancı sermaye sayesinde şampiyonluğun favorisi olan Paris Saint Germain'e kafa tutuyor ve geride kalan haftalar gösterdi ki, bu ikili delilik sezon sonuna kadar sürecek. Son sözü Marcelo Bielsa söylesin: "Arjantin Milli Takımı'ndan ayrıldığımda tek başıma bir eve kapandım. Ne telefon ne televizyon vardı. Futbol hakkında ne kadar kitap varsa okudum. Üç ay sonra kendi kendime konuşuyordum ve gerçekten delirdiğimi düşündüm." Her dahinin de en büyük korkusu bu değil midir zaten: Delirmek... 

4 Ekim 2014

Hafta Sonu Naklen Yayınlar


4 Ekim Cumartesi
14:00 Altınordu - Albimo Alanyaspor @TRT 1
14:30 Kasımpaşa - Gaziantepspor @LigTV
16:00 Sivasspor - Gençlerbirliği @LigTV2
16:30 Dortmund - Hamburg @Tivibu
16:30 Bayern München - Hannover 96 @TRT Spor
17:00 Valencia - Atletico Madrid @NTVSpor Smart HD
17:00 Liverpool - West Bromwich @TV8
18:00 Caen - Marseille @Tivibu
18:30 Kayseri Erciyesspor - Galatasaray @LigTV
19:00 Gaziantep BBSK - Elazığspor @TRT Spor
19:00 Rayo Vallecano - Barcelona @NTVSpor Smart HD
19:30 Eintracht Frankfurt - Köln @TRT Haber
19:30 Aston Villa - Manchester City @LigTV3
21:00 Fenerbahçe - Torku Konyaspor @LigTV
21:00 Eibar - Levante @NTVSpor Smart HD
21:45 Milan - Chievo @Tivibu
22:15 Penafiel - Sporting Lisbon @Tivibu
22:20 Gremio - Sao Paulo @LigTV3
23:00 Malaga - Granada @NTVSpor Smart HD

5 Ekim Pazar
00:30 Cruzeiro - Internacional @LigTV3
13:00 Sevilla - Deportivo La Coruna @NTVSpor Smart HD
13:30 İstanbul Başakşehir - Akhisar Belediyespor @LigTV
14:00 Bucaspor - Boluspor @TRT Spor
14:00 Manchester United - Everton @TV8
16:00 Karabükspor - Trabzonspor @LigTV
16:00 Eskişehirspor - Çaykur Rizespor @LigTV2
16:00 Lazio - Sassuolo @A Spor
16:05 Tottenham - Southampton @LigTV2
16:05 Chelsea - Arsenal @LigTV3
16:30 Wolfsburg - Augsburg @TRT Spor
18:00 Lyon - Lille @Tivibu
18:00 Celta Vigo - Villarreal @NTVSpor Smart HD
18:15 West Ham United - Queens Park Rangers @LigTV2
18:30 Osmanlıspor FK - Şanlıurfaspor @TRT Spor
18:30 Mönchengladbach - Mainz 05 @TRT Haber
19:00 Balıkesirspor - Beşiktaş @LigTV
19:00 Juventus - Roma @Tivibu
20:00 Porto - Sporting Braga @Tivibu
20:00 Espanyol - Real Sociedad @NTVSpor Smart HD
21:45 Napoli - Torino @Tivibu
21:45 Fiorentina - Inter @Tivibu
22:00 Paris SG - Monaco @Tivibu
22:00 Real Madrid - Athletic Bilbao @NTVSpor Smart HD
22:00 Colorado Rapids - Seattle Sounders @Sports TV

28 Eylül 2014

Namaste Futbol


Erol Yasin'i tanır mısınız? 70'li yıllarda Pele, Neeskens, Carlos Alberto ve Giorgio Chinaglia gibi süperstarlarla birlikte aynı formayı giymiş Türk futbolcusunu. O yıllarda ABD'de yaşayan Türkler için gurur kaynağıydı Erol Yasin. Türkiye'de Galatasaray formasıyla daha 28 yaşındayken jübilesini yapan ve 1976 yılında New York'un yolunu tutan Erol Yasin. Hâlâ hatırlamadıysanız haklısınız çünkü Erol Yasin'in gerçek adı Yasin Özdenak. İnönü'de attığı penaltıyla "Hilton Oteli'nin balkonunda oturan turisti vurdum" diyen, dönemin en iyi golcülerinden, kafa toplarının efendisi Gökmen Özdenak'ın ağabeyi; dokuz yıl Galatasaray kalesini koruyan; 50 yıllık futbol anılarını damıtanlar için Türkiye'nin gelmiş geçmiş en iyi beş kalecisinden biri kabul edilen Yasin Özdenak. Genç kuşaklar, Ahmet Ertegün'ü Tarkan'a İngilizce albüm çıkartacağım sözü veren ama sonunu getiremeyen ABD'deki ünlü Türk müzik prodüktörü olarak hatırlarlar ki, bu haksızlıktır. ABD'de eğlence sektöründe ikon olmuş iki kardeştir Ahmet ve Nasuhi Ertegün. Warner Brothers'ın patronu Steve Ross, 70'lerin başında futbolu ABD'de nasıl popüler bir spor haline getiririz projesinin baş aktörlerinden biriydi. Her dalda star oyuncular üzerine kurulu Amerikan spor endüstrisi de futbolu sevdirebilmek için 70'lerde dünya futbolunun en iyilerini -yaşı geçmiş de olsa- ülkeye getirmeyi başarmıştı. Erol Yasin ya da bizim için Yasin Özdenak da onlardan biriydi. Cosmos dönemin efsane kulübüydü ve bugün ABD, son Dünya Kupası'nda ortaya koyduğu oyunla bu gezegenin dişli milli takımlarından biri kabul ediliyorsa bunu 70'lerde Ertegün kardeşlerin temelini attığı Cosmos projesine borçludur. Yasin Özdenak bugünlerde kıta değiştirdi, Türk ve Avustralyalıların ortak kurduğu Hume City kulübünün futbol aklı olarak Melbourne'da yaşıyor. Ertegün kardeşler artık hayatta yok. Pele'nin futbolu bırakmasından sonra düşüşe geçen futbol, Cosmos'un da sonunu getirdi ama revize edilen ABD futbol ligi son 10 yılda yaptığı transferlerle ülkede futbol heyecanını yine en üst seviyeye taşıdı. Beckham ve Thierry Henry'nin başını çektiği, bu sezon da David Villa'nın katıldığı ligde artık stadyumlar tıklım tıklım dolu. "90 dakika süren bir oyun nasıl 0-0 sonuçlanabilir" diyerek onlarca yıl futboldan uzak duran ABD halkı artık gerçekten de bu oyunu seviyor. Avrupa'nın dev kulüpleri için en ideal turne adresi ABD. Manchester United ve Real Madrid'in ağustos ayında Michigan'da oynadığı hazırlık maçını 109 bin taraftar izledi. 



Yeni kıtada 40 yıl önce yapılan futbol devriminin bir benzerini dünyanın en kalabalık nüfusuna sahip iki ülkesinde yapmak uzun yıllardır spor endüstrisi için kafa patlatan beyinlerin hayaliydi. Bir milyarın üzerinde nüfusa sahip Çin ve Hindistan'da futbol hiçbir zaman en popüler spor olmayı başaramamıştı. 150 yıl boyunca bunu başaramamış bir spor dalının bugünden sonra aşı tutturabilmesi mümkün müdür? Bunu ancak esaslı bir doktora tezi açıklayabilir ama biz bu projelerin en yenisine; Hindistan Ligi'ne bir göz atalım. Anelka ve Drogba'nın gidişiyle "Orada ne oluyor?" dedirten, Marcelo Lippi gibi kalburüstü bir teknik adamın halen çalıştığı Çin'de futbol bir adım öteye gitmiş olabilir ama başta Drogba olmak üzere gidenlerin Avrupa'daki tadın yüzde birini alamadıkları ve tribünleri oyundan çok kopuk buldukları arşivlerde saklı. Peki Hindistan'da ne olacak? Kriket, Hindistan'da en popüler spor dalı ve öyle de kalacak ama bir milyarın üzerindeki nüfusa futbolu sevdirebilmek için, FIFA sıralamasında 140. sıranın altına düşmeyen milli takım elbette ki yeterli değil. IMG, spor endüstrisinin dev şirketlerinden biri ve Hindistan'da motosiklet üreten Hero'nun sponsor olduğu Kolkata, Chennai, Mumbai, Delhi, Pune, Goa, Guwahati, ve Kochi şehirlerinden sekiz takımın katılacağı ligin startını ekim ayında veriyor. Öyle uzun bir sezon beklemeyin. Ekim ayında başlayacak ve aralık ayında sona erecek. Sekiz takımlı ligde her takım iki kez karşılaştıktan sonra ilk dört sırayı alan takımlar yarı final ve final ile şampiyonu belirleyecek. Her takımda 14 Hindistan doğumlu futbolcunun yer alması şartı var ve yabancı sayısı yedi ile kısıtlı. En önemlisi her takımın bir marka oyuncusu transfer etme zorunluluğu. İşte tam da bu yüzden bir zamanlar Avrupa'yı kasıp kavuran yıldız isimler astıkları kramponlarını giyer oldular ve kariyerlerinin sonbahardan kışa dönen günlerini geçirmek için mevsimlik pamuk işçisi gibi Hindistan'ın yolunu tuttular. Kimler yok ki? Avustralya'ya futbol elçisi olarak giden ve oradan bu lige transfer olan Del Piero, Galatasaray'da tutanamayan Elano, Fenerbahçe'nin eski hocası Zico, Zidane'ın kafa attığı ve futbolcu-teknik adam olarak görev yapacak olan Materazzi, 44 yaşındaki kaleci David James; iki yıl sonra futbola dönen Fredrik Ljunberg, İspanyol Luis Garcia ve Joan Capdevila uçağı bir türlü İstanbul'a inmeyen ama sonunda Delhi'de ayağı toprağa basan Robert Pires... Hindistan Süper Lig'inde sezon 12 Ekim'de başlıyor. Sekiz takımın adından -şimdilik- bahsetmedim, hiçbirimizin aklında kalacağını da zannetmiyorum. İlk hafta "Atletico de Kolkata-Mumbai City FC. maçı ne olur?" diye sual ederseniz; İddaa diliyle "Karşılıklı hayal kırıklığı olur" derim. 

26 Eylül 2014

Hafta Sonu Naklen Yayınlar

26 Eylül Cuma
20:00 Galatasaray - Sivasspor @LigTV
21:30 Mainz 05 - Hoffenheim @TRT HD
22:00 Elche - Celta Vigo @NTVSpor Smart HD
22:30 Sporting Lisbon - Porto @Tivibu

27 Eylül Cumartesi
14:00 Denizlispor - Osmanlıspor FK @TRT 1
14:45 Liverpool - Everton @LigTV3
15:00 Monaco - Nice @Tivibu
16:30 Schalke 04 - Dortmund @TRT Spor
17:00 Villarreal - Real Madrid @NTVSpor Smart HD
17:00 Chelsea - Aston Villa @TV8
17:30 Trabzonspor - Kasımpaşa @LigTV
18:00 Toulouse - Paris SG @Tivibu
19:00 Adanaspor - Manisaspor @TRT Spor
19:00 Roma - Verona @Tivibu
19:00 Barcelona - Granada @NTVSpor Smart HD
19:30 Wolfsburg - Werder Bremen @TRT Haber
19:30 Arsenal - Tottenham @LigTV3
20:00 Beşiktaş - Eskişehirspor @LigTV
20:30 Estoril - Benfica @Tivibu
21:00 Lille - Bastia @A Spor
21:00 Atletico Madrid - Sevilla @NTVSpor Smart HD
21:45 Atalanta - Juventus @Tivibu
23:00 Athletic Bilbao - Eibar @NTVSpor
23:00 Levante - Rayo Vallecano @NTVSpor Smart HD

28 Eylül Pazar
13:30 Çaykur Rizespor - Bursaspor @LigTV
13:30 Sassuolo - Napoli @Tivibu
14:00 Boluspor - Adana Demirspor @TRT Spor
15:00 Bordeaux - Rennes @Tivibu
16:00 Torku Konyaspor - Kayseri Erciyesspor @LigTV
16:00 Gençlerbirliği - Balıkesirspor @LigTV2
16:00 Inter - Cagliari @Tivibu
16:00 Cesena - Milan @A Spor
16:30 Augsburg - Hertha Berlin @TRT HD
18:00 Maritimo - Vitoria Guimaraes @A Spor
18:00 Deportivo La Coruna - Almeria @NTVSpor Smart HD
18:30 Kayserispor - Samsunspor @TRT Spor
18:30 Hamburg - Eintracht Frankfurt @TRT Haber
19:00 Akhisar Belediyespor - Fenerbahçe @LigTV
20:00 Real Sociedad - Valencia @NTVSpor Smart HD
21:45 Genoa - Sampdoria @Tivibu
22:00 Marseille - Saint-Etienne @Tivibu
22:00 Cordoba - Espanyol @NTVSpor Smart HD

29 Eylül Pazartesi
18:00 Karabükspor - Mersin İdmanyurdu @LigTV
20:00 Udinese - Parma @Tivibu
20:30 Gaziantepspor - İstanbul Başakşehir @LigTV
22:00 Palermo - Lazio @Tivibu
22:00 Stoke City - Newcastle United @LigTV2

21 Eylül 2014

Herkes Öldürebilir Sevdiğini


Bizim memlekete gelen en iyi golcülerden biriydi, giderken ''İyi golcü ama futbolcu değil'' dediler. Deriz biz, böyleyiz. ''Gelirse 40 gol atar'' diye tarif edilir iyi santrforlar, Mario Jardel de klas golcüydü, bir golü Galatasaray'a Süper Kupa'yı, bir başkası efsane bir Real Madrid galibiyetini getirdi. Yedi yıla 200 gol sığdıran Jardel, 11 yıl önce 30 yaşındayken durdu, artık atamıyordu. Yaşadığı ağır sakatlık futbol sahasında değildi, hayatın sakatladığı futbolculardan biri oldu o. Büyük aşkı eşiyle yol ayrıma gelmiş, ardından çareyi alkolde, uyuşturucuda aramıştı. Ekmek parası niyetine dolandı durdu o ülkeden bu ülkeye. Jardel markasını satabildiği kadar sattı ve yıllar sonra o çöküş günlerini itiraf ettiğinde gözleri yaşlıydı. Tıpkı Fenerbahçe'ye İspanya Ligi'nin gol kralı kartvizitiyle gelip, özel hayatıyla çıktığı kafa topunda göğsünün sol tarafına dirsek yiyen ve acıların çocuğuna dönen Guiza gibi... 

Burdisso kardeşlerden ufak olanı ağabey kontenjanından geldiği İtalya'da tutunamamıştı. Geçen sezon da altı aylığına geldiği Galatasaray'dan da gönderildi. Guillermo sıradan stoperdi ama ağabeyiNicolas klas topçuydu. Boca Juniors'tan Inter'e geldiğinde İtalyan medyası Milano Kulübü'nün büyük bir transfere imza attığını yazdı. Bugün geriye dönüp kariyer istatistiklerine baktığınız zaman Nicolas Burdisso'nun Inter'de ilk sezonunda forma giymediğini görür, teknik adamın planları arasında yer almadığını ya da ağır bir sakatlık yaşadığını düşünebilirsiniz. Ağır sakatlık yine saha dışındaydı. Burdisso sezon başında yeni kulübünün başkanının kapısını çaldı ve''Kızım Angelina lösemi, tedavisi için Buenos Aires'e dönmem lazım. Kontratımı fesh edebilirsiniz'' dedi. Moratti, İtalyan futbolunun büyük yürekli başkanıydı. Arjantinli stopere''Yanındayız'' dedi ve bir yıl süren tedavinin ardından sağlığına kavuşan Angelina'sını yanına alan Nicolas Burdisso, Milano'ya geri döndü ve 10 yıldır Serie A'da forma giyiyor.
Cesare Prandelli'nin hikayesini biliyorsunuz, Uli Stielike de hayatın sakatlığı futbol adamlarından biriydi. 2006 Dünya Kupası'nda hayal kırıklığı yaşayan Fildişi Sahili'nin başına geçmişti, zamanının büyük topçusu Alman teknik adam. Oğlunun ani rahatsızlığı onu futboldan kopardı, 23 yaşındaki Michael'i hayatta tutabilmek için çırpındı ama çok geçti, bir ay içinde Uli Stielike, 10 yaş birden yaşlandı. Sahada diz bağlarının kopmasına benzemezdi, evladını kaybetmek. Acısını dindirebilmek için tekrar oyunun içinde kaldı. Manolo Preciado gibi... 10 yıl önceydi, eşini kaybeden Preciado, oğlunun motor kazasında öldüğü haberini aldığında yıkıldı. 15 yaşındaki Raul artık yoktu. Bir zaman sonra ''Eşimi ve oğlumu kaybetmiştim. O gün ya intihar edecektim ya da kendimi futbola verecektim'' dedi. Verdi de... Sekiz yıl daha... Hayat iki yıl önce onu kalbinden vurdu ve Manolo, çok sevdiği eşi ve oğluna kavuştu. 
Kaladze, Gürcistan'dan çıkan en yetenekli futbolcuydu. Ülke tarihinin en pahalı futbolcusu da olmayı başardı. 2001 yılında Milan onu 16 milyon avro'ya Dinamo Kiev'den transfer etti. Aynı yıl kardeşi tıp fakültesi öğrencisi Levan'ı ülkesinde kaçırdılar ve Kaladze'den 600 bin dolar fidye istediler. Levan'dan yıllarca haber alınamadı. Kaladze acı gerçekle tam beş yıl sonra yüzleşti. Kardeşinin cesedi teşhis edilmişti. Gürcistan vatandaşlığından ayrılmak isteyecek kadar küskündü doğduğu topraklara. Yapamadı. Yıllar sonra futbolu bıraktığında politikaya atıldı ve bugün ülkesinin enerji bakanı...
Daniela altı; Enzo beş yaşında. Babaları Roberto ile birlikte geçen yıl Valencia'dan Londra'ya taşındılar. Roberto Soldado için Tottenham Kulübü 30 milyon avro bonservis ödedi. İspanya'da üç sezonda 60 gol atan Soldado, iyi başladığı sezonun ortasında kendi kendine fişi çekti. Sahada geziniyor, pozisyona bile giremiyordu. İngilizler iyi gazeteciliğin örneğini verdiler. Soldado'nun bir derdi vardı ama neydi? İspanyol futbolcunun hamile eşi düşük yapmıştı ve çift ağır depresyon geçiriyordu. İkinci dereceden adale yırtığı değildir elbet hayalini kurduğun üçüncü çocuğunu kaybetmek...
Bu eylül gününde futbolun sonbahar hikayelerini arka arkaya sıralamak değil amacım. ''Futbol asla sadece futbol değildir'' demek ise hiç değil. O bayatlamış, içi boşaltılmış, sömürülmüş bir klişe. Bir oyun var, 90 dakika sürüyor, sevmeyeni için 22 adam bir topun peşinden koşturuyor, seveni için ise tutkuların en büyüğü. Gol oluyor seviniyoruz ya da yıkılıyoruz, kazanıyoruz, kaybediyoruz ama o stadın dışında bir hayat devam ediyor. Ve çok zamandır bizim memlekette hayattaki mağlubiyetlerin rövanşını almak isteyenler tribünlerde o çok sevdikleri takımlarının formasını giyen futbolcuları yuhalıyor, ıslıklıyor, o çok nefret ettikleri rakiplerinin futbolcularını küfüre boğuyor, eline geleni sahaya atıyor...
Çok zamandır pahalı kombine koltukların bir karşılığını görmek istiyor kimileri, o pahalı restoranlarda etini az pişmiş, sebzesini haşlanmış istediği gibi... Sosyal medyanın deforme ettiği beyinler ve yürekler artık linç kültürünü getirip tribünün orta yerine artık olmayan davulların, bayrakların yerine koyuyor. Dün başka başka futbolcular, bugünlerde Selçuk İnan mesela o lincin kurbanı. Selçuk İnan evet bir yıldır kendisi gibi oynamıyor, ağır bir sakatlık yaşamadı lakin eskisi gibi değil. Sahada vücut dili ''Bir derdim var'' diye bağırıyor ve kimse ona bunu sormuyor, o da susuyor. Oscar Wilde'ın Reading Zindanı Baladı'nı beynimize kazıyan Tuncel Kurtiz'in o muhteşem sesiyle hatırlayın o zaman bu satırları; hayatın sakatladığı adamlar sahada daha fazla ''ölmesin'' diye:
Kulak verin sözlerime iyice
Herkes öldürebilir sevdiğini
Kimi bir bakışıyla yapar bunu
Kimi dalkavukça sözlerle
Korkaklar öpücük ile öldürür
Yürekliler kılıç darbeleriyle
...
Kimi aşk kısadır, kimi uzundur
Kimi satar kimi de satın alır
Kimi gözyaşı döker öldürürken
Kimi kılı kıpırdamadan öldürür
Herkes öldürebilir sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez. 

19 Eylül 2014

Hafta Sonu Naklen Yayınlar


19 Eylül Cuma
19:00 Gaziantep BŞB - Adanaspor @TRT Spor
20:00 Eskişehirspor - Gençlerbirliği @LigTV
21:30 Freiburg - Hertha Berlin @TRT HD
21:30 Bordeaux - Evian TG @Tivibu
22:00 Elche - Eibar @NTVSpor Smart HD
22:30 Guimaraes - Pacos Ferreira @Tivibu

20 Eylül Cumartesi
14:45 Queens Park Rangers - Stoke City @LigTV3
16:30 Hamburg - Bayern München @TRT Spor
17:00 Kayseri Erciyesspor - Akhisar Belediyespor @LigTV
17:00 Osmanlıspor FK - Karşıyaka @TRT 1
17:00 Deportivo La Coruna - Real Madrid @NTVSpor
17:00 Aston Villa - Arsenal @LigTV3
19:00 Cesena - Empoli @Tivibu
19:30 Mainz 05 - Dortmund @TRT Haber
19:30 West Ham United - Liverpool @LigTV3
20:00 Balıkesirspor - Galatasaray @LigTV
20:00 Mersin İdmanyurdu - Çaykur Rizespor @LigTV2
20:00 Athletic Bilbao - Granada @NTVSpor Smart HD
21:00 Atletico Madrid - Celta Vigo @NTVSpor Smart HD
21:45 Milan - Juventus @Tivibu

21 Eylül Pazar
00:30 Atletico Paranaense - Internacional @LigTV3
02:30 New York Red Bulls - Seattle Sounders @Sports TV
12:30 CSKA Moscow - Lokomotiv Moscow @LigTV3
13:00 Real Sociedad - Almeria @NTVSpor Smart HD
13:30 Chievo - Parma @Tivibu
14:30 Kasımpaşa - Karabükspor @LigTV
15:30 Leicester City - Manchester United @LigTV3
16:00 Roma - Cagliari @Tivibu
16:00 Genoa - Lazio @Tivibu
16:30 Wolfsburg - Leverkusen @TRT HD
17:00 Sivasspor - Torku Konyaspor @LigTV
17:00 Şanlıurfaspor - Elazığspor @TRT Spor
18:00 Monaco - Guingamp @Tivibu
18:00 Villarreal - Rayo Vallecano @NTVSpor Smart HD
18:00 Manchester City - Chelsea @LigTV3
18:30 Köln - Mönchengladbach @TRT Haber
19:00 Adana Demirspor - Albimo Alanyaspor @TRT Spor
19:00 Udinese - Napoli @Tivibu
19:00 Benfica - Moreirense @Tivibu
20:00 Fenerbahçe - Gaziantepspor @LigTV
20:00 Cordoba - Sevilla @NTVSpor Smart HD
21:45 Palermo - Inter @Tivibu
22:00 Paris SG - Lyon @Tivibu
22:00 Levante - Barcelona @NTVSpor Smart HD
22:00 Flamengo - Fluminense @LigTV3
22:00 Toronto FC - Chivas USA @Sports TV
22:15 Porto - Boavista @Tivibu

22 Eylül 2014, Pazartesi
19:00 İstanbul Başakşehir - Trabzonspor @LigTV
21:30 Bursaspor - Beşiktaş @LigTV
21:45 Getafe - Valencia @NTVSpor Smart HD

14 Eylül 2014

İstanbul'da Bir Gece


Ezeli rakibinin stadında Şampiyonlar Ligi finaline çıkmak ve kupayı kaldırabilme ihtimali her taraftarın hayalidir. Real Madrid için de öyleydi. 1989 Şampiyon Kulüpler Kupası'nda yarı final, Hagi'nin liderliğinde Steaua Bükreş; Neuchatel'i İstanbul'da beşleyip, Monaco'yu 40 metreden vuran Prekazi'li Galatasaray ile eşleşirken, Barcelona'nın stadı Camp Nou'da final hayali kuran Real Madrid'in rakibi Milan'dı. Steaua Bükreş, Hagi'nin penaltısı, sonraları Galatasaray'da onun yardımcılığını yapacak Balint'in son noktayı koyduğu 4-0'lık maçla işi rövanşa bırakmamıştı. Taklacı Hugo Sanchez'in golüyle Santiago Bernabeu'da yer yerinde oynamış ama Van Basten, beraberlik golüyle 100 bin taraftarı sessizliğe gömmüştü Madrid'de. Rövanş ise bir İspanyol dramıydı. Rijkaard, Gullit, Van Basten en güzel üçlüydü, sektirmediler, 5-0'lık hezimete iki adam daha katkı yaptı: Donadoni ve 16 yıl sonra Milan'ın başında Şampiyonlar Ligi finaline teknik adam olarak ikinci kez çıkacak olan Carlo Ancelotti. Milan finalde iki Gullit, iki Van Basten golüyle Hagi'nin takımı Steaua Bükreş'i finalde sahadan sildi. 10 yıl sonra Barcelona, kuruluşunun 100. yılında bir kez daha Kupa 1'in finaline ev sahipliği yaptı. Şampiyon Kulüpler Kupası artık tarih olmuş sahne Şampiyonlar Ligi'nindi. Bu oyunda bazı maçlar bittiğinde tekrar tekrar okunası bir romandır. Tribünü terkedip evine doğru giderken, televizyonu kapatıp kafanı yastığına koyarken, ilk dakikasından son dakikasına kadar zihninde bir kez daha banttan izlediğin, unutamadığın ve film gibiydi dediğin 90 dakikalar ya da daha fazlası... 

Seneş Erzik'in de aralarında bulunduğu UEFA yetkilileri, kupayı Bayern Münih'e vermek üzere sahaya inmek için Camp Nou'nun dördüncü katında asansöre bindiklerinde dakika 89 ya da 90'dı. Bayern Münih, 6. dakikada Basler'in golüyle öne geçmiş ve son dakikaları öldürüyordu. UEFA Başkanı ve Erzik saha kenarına geldiklerinde Manchester United, 90+1 ve 90+3'te attığı iki golle Almanları yere sermişti. Barselona'daki o geceye en unutulmaz final dediler. Ama gelecek, hayatın bütün en'lerini değiştirmek için var zaten! Futbol tarihinin en unutulmaz finallerinden birini yaşabilmek için sadece altı yıla ihtiyaç vardı. Üstelik de İstanbul'da... Türk futbol tarihinde ilk kez bir Avrupa Kupası finaline ev sahipliği yapıyorduk. Memlekette kimsenin sevemediği, gidemediği, gitse dönemediği, futbolcuyu rüzgarıyla bezdiren Atatürk Olimpiyat Stadı, Şampiyonlar Ligi'nin en, en unutulmaz finaline sahne oldu 25 Mayıs 2005'te. 80 bin kapasiteli stadyumda Liverpool ve Milan taraftarlarına 20'şer bin bilet ayrılmıştı. Tarihinde bu kupayı dört kez kazanan Liverpool 50 bin taraftarıyla geldi İstanbul'a. Ev sahibi sıfatıyla Türk taraftarlara ayrılan biletleri karaborsada alabilmek için Sultanahmet ve Taksim sokaklarını arşınladılar. Milan ise taraftar gruplarını saymazsan, Milano sosyetesiydi. Sonuç, yarı yarıya oynanması planlanan bir finalde İstanbulluları da arkasına alan Liverpool, Olimpiyat Stadı'nın neredeyse yüzde 80'ini ele geçirmişti. Gelin görün ki finalin favorisi Milan'dı. İki takım da çeyrek finalde bir İtalyan'ı kupa dışına itmişti. Juventus'u geçen Liverpool yetmemiş bir de kendi toprağından Chelsea'yi elemiş ve sen otur İstanbul'a ben gidiyorum demişti. Ezeli rakibi Inter'i hayallerini ortak stadları San Siro'ya gömen Milan da yarı finalde PSV Eindhoven'ı geçerken hiç zorlanmadı. 

İlk düdük öncesindeki gösteriler rüya gibiydi ve 90 dakika da Milan cephesi için tatlı bir rüyayla başladı. Sonu kabus olacak tatlı bir rüya... Daha ilk dakikada Maldini ile öne geçtiler, bakmayın bugünkü Milan'ın haline, kadro esaslı kadro. Nesta, Maldini göbekte, bekler Maldini, Cafu önlerinde Pirlo, Seedorf, Gattuso, forvette Crespo-Shevchenko'nun arkasında Kaka! Ne Milan ama... Crespo 39 ve 44'te attığı gollerle tabelayı 3-0 getirdiğinde, Dudek'in koruduğu kalenin arkasındaki Milanlılar zafer şarkıları söylüyor ama bir taraftan da pankartlarını kaldırıyordu. Tribün grupları arasındaki iç hesaplaşmanın başladığı akşamdı ve birbirlerine girdiler... Liverpool tribünleri takım ikinci yarı için sahaya döndüğünde bu oyunun tarihinde tüyleri en fazla ürperten tezahüratı "You will never walk alone"u söylemeye başladılar. "Asla yalnız yürümeyeceksin" tezahüratına katılmayan ve stadı terk edip Taksim'in yolunu tutan Liverpool taraftarı yok muydu? Vardı ve onlar penaltıları İstiklal Caddesi'nin kafelerinde izledi ve kendileri hiç affetmediler! Liverpool, altı evet sadece altı dakikada geri döndü. Önce Gerrard, iki dakika sonra Smicer ve 3 dakika sonra Xabi Alonso. Bir zaman sonra İstanbul'un havasını Galatasaray formasıyla koklayacak olan Harry Kewell ve Milan Baros'lu Liverpool, imkansız kelimesinin harflerini tek tek söktü attı, Olimpiyat Stadı'nda. Penatılarlarda kaybetseler, bu hafta İngiltere'de vizyona giren One Night in İstanbul(İstanbul'da Bir Gece) adlı film çekilir miydi acaba? İki Liverpool'lu taksicinin 25 Mayıs 2005'teki İstanbul maceralarını anlatan filmin galasına, o gece maçın adamı seçilen kaptan Steven Gerrard en önde girdi. "Bir maçta 3-0 öne geçtiğimizde kazanmış olmadığımı ben İstanbul'da öğrendim" diyen Milan'ın hocası Carlo Ancelotti'ye yıllar boyunca "İstanbul'daki o gece"yi sordular. "Hatırlamıyorum, unuttum" dedi her seferinde... Bu filmi izler mi? Hiç sanmıyorum.... 

13 Eylül 2014

Hafta Sonu Naklen Yayınlar


13 Eylül Cumartesi
14:45 Arsenal - Manchester City @Lig Tv3
16:30 Bayern München - Stuttgart @TRT HD
17:00 Gençlerbirliği - Bursaspor @Lig Tv
17:00 Karabükspor - İstanbul Başakşehir @Lig Tv2
17:00 Boluspor - Manisaspor @TRT 1
17:00 Chelsea - Swansea City @Lig Tv3
18:00 Rennes - Paris SG @Tivibu
19:00 Lierse - Anderlecht @NTVSpor
19:00 Empoli - Roma @Tivibu
19:00 Malaga - Levante @NTVSpor Smart HD
19:30 Altınordu - Osmanlıspor FK @TRT Spor
19:30 Mönchengladbach - Schalke 04 @TRT Haber
19:30 Liverpool - Aston Villa @Lig Tv3
20:00 Galatasaray - Eskişehirspor @Lig Tv
20:00 Konyaspor - Balıkesirspor @Lig Tv2
21:00 Real Madrid - Atletico Madrid @NTVSpor Smart HD
21:45 Juventus - Udinese @Tivibu
22:00 Philadelphia Union - New York Red Bulls @Sports TV
22:15 Sporting Lisbon - Belenenses @Tivibu
23:00 Celta Vigo - Real Sociedad @NTVSpor Smart HD

14 Eylül Pazar
00:30 Fluminense - Palmeiras @Lig Tv3
03:30 Chicago Fire - Toronto FC @Sports TV
12:30 Spartak Moscow - Torpedo Moscow @Lig Tv3
13:30 Sampdoria - Torino @Tivibu
15:00 Lille - Nantes @Tivibu
16:00 Fiorentina - Genoa @Tivibu
16:00 Inter - Sassuolo @Tivibu
16:30 Eintracht Frankfurt - Augsburg @TRT HD
17:00 Kasımpaşa - Mersin İdmanyurdu @Lig Tv
17:00 Giresunspor - Adana Demirspor @TRT Spor
18:00 Manchester United - Queens Park Rangers @Lig Tv3
18:30 Hannover 96 - Hamburg @TRT Haber
19:30 Adanaspor - Orduspor @TRT Spor
20:00 Gaziantepspor - Kayseri Erciyesspor @Lig Tv2
20:00 Trabzonspor - Fenerbahçe @Lig Tv
20:00 Sevilla - Getafe @NTVSpor Smart HD
21:45 Parma - Milan @Tivibu
22:00 Evian TG - Marseille @Tivibu
22:00 Granada - Villarreal @NTVSpor Smart HD
22:00 Sao Paulo - Cruzeiro @Lig Tv3

15 Eylül Pazartesi
19:30Alanyaspor - Samsunspor @TRT Spor
20:00 Beşiktaş - Çaykur Rizespor @Lig Tv
20:00 Akhisar Belediyespor - Sivasspor @Lig Tv2
21:45 Verona - Palermo @Tivibu
22:00 Hull City - West Ham United @Lig Tv3

8 Eylül 2014

31 Ağustos 2014

Salaş ve Lezzetliydin Serie A


Atasözleri bir coğrafyada doğar, bazıları tüm dünyada kabul görür. "Roma bir günde inşa edilmedi" (Roma die uno non aedificata est) gibi... Tezcanlılara bir projenin kısa sürede tamamlanmayacağını ve sabır gerektirdiğini anlatır. İtalya'da futbol sezonu bugün başlıyor, biz Süper Lig onlar Serie A diyorlar ve bir günde inşa edilmeyen, 1929 yılından beri oynanan lig, bir zamanlar dünyanın en popüler ligiydi. 10 yıldır da sürekli kan kaybediyor. Tersine bir dünya Serie A'nınki atasözünün yanında. Futbolu icat etmenin kibriyle yıllarca kendi liglerinden başka ligi önemsemeyen İngilizler, Premier Lig'i kurana kadar, Almanlar, 90'ların sonunda dibe vurunca Bundesliga'yı yeniden dizayn edene kadar, İspanyollar Franco sonrası kapalı rejimin pencerelerini ardına kadar açana kadar ve Fransızlar 1998 Dünya Kupası'nı kazanıp futbolla barışına kadar, İtalya Serie A, Avrupa'nın bir numaralı ligiydi. 

Çok değil 20 yıl önce İngilizler bir Manchester United-Chelsea maçı için ekran başına geçtiğinde izleyici sayısı bir milyon iken o hafta İtalya'dan yayınlanan haftanın maçı Britanya'da 3 milyon izleyiciye ulaşıyordu. Maradona'nın Platini'ye çalımı bastığı, Gullit'in Van Basten'a ara pası attığı, Baggio'nun frikiği köşeye astığı, Maldini'nin soldan bindirdiği, Zidane'in topla bale yaptığı, Ronaldo'nun tribünleri ayağa kaldırdığı, Batistuta'nın füzeleri, Del Piero ve Totti'nin forma aşkıyla şenlik yeri olan, tribünleri tıklım tıklım dolu, Avrupa'da tüm takımların korkulu rüyası kadrolara sahip Serie A'ya ne oldu peki? 

 
Şampiyonlar Ligi'nde 1989 ile 1998 arasında bir final haricinde hep bir takımı bulunan İtalya, nasıl oldu da dört takım kontenjanını Almanya'ya kaptırdı? Bu sezon şampiyonu Juventus ikinci torbadan, lig ikincisi Roma dördüncü torbadan Şampiyonlar Ligi kurasına girerken, A.Bilbao gibi yabancısı olmayan bir takıma elenen Napoli ve Avrupa Ligi'ne bile gidemeyen 'efsane' Milan ya da dört yıl önce en büyük kupayı Mourinho ile kazanan ardından yıldızlarını bir bir satan ve kuruyup giden Inter... Çöküşün nedenleri bunlar olabilir mi acaba? 


Calciopoli: Calcio, futbol aynı zamanda tekme demek İtalyanca'da. Calciopoli ise 2006'da ortaya çıkan şike skandalı. Geçmişinde iki büyük şike skandalı olan İtalyanlar, milli takımları Berlin'de Dünya Kupası'nı kaldırırken, ülke sınırları içinde patlayan skandalla boğuşuyorlardı. İnfaz için ellerini çabuk tuttular ve şampiyon Juventus'u ikinci lige yolladılar. Zirveye oynayan her takımın kadrosu dağıldı, Juventus ancak üç yıl sonra kendine gelebildi ve iletişimin internetle tavan yaptığı dünyada bu kirlilik, Serie A'yı tüm futbolseverlerin gözünde görünmez kadar güvenilmez de kıldı. Sonucuna müdahele edilen bir futbol maçını kim izlemek ister ki! 


Yayın ihalesi: 80 ve 90'larda dünyanın en fazla izlenen ligi olan Serie A'yı uçurumun kenarına getiren yeni binyılın başındaki yayın ihalesi oldu. İki dijital platformun amansız rekabetinde almaları gerekenin üç katını kasalarına koyan kulüpler, platformlardan biri batıp, balon patlayınca borç batağına girdiler. Ligin yüzü kabul edilen Zidane ve Ronaldo'nun Real Madrid'e satışı, Parma, Lazio, Roma, Fiorentina'nın da aralarında bulunduğu Juventus, Milan, Inter ile tamamlanan ve "7 Kızkardeş" olarak anılan şampiyonluğa oynayan takımlar ya el değiştirdi, ya yıldızlarını sattı, ya da küçülmeyi tercih etti. Bugün Serie A, Premier Lig'in ardından yayın ihalesinde yine ikinci sırada ama bunun sebebi de ülkede hali hazırda 6 milyona varan decoder sahibinin bulunması. 

Eski stadyumlar: İtalya'nın son 50 yılda efsane mertebesine ulaşmış, tarih kokan stadları, futbol endüstrisine yenik düştü. Loca kavramıyla Juventus'un yeni stadıyla tanışan İtalyanlar için stadyum demek iki kale arkası (curva) bir kapalı tribün, çokça da bir maraton tribündü. Son Şampiyonlar Ligi finalini 13 yıl önce düzenleyen ülke, Milano'daki San Siro ile 2016 finaline büyük ihtimalle ev sahipliği yapacak ama Euro 2016'yı bizim gibi kaçıran İtalyanlar bizden farklı olarak yeni stadyum inşaatı için proje bile çizdirmiyorlar. 

İtalyan ekonomisi: Alitalia'nın satışı, FIAT'ın Chrysler'in çatısına girme planı, yıllarca Kappa ve Diadora gibi ülkenin markalarını giyen kulüplerin Adidas, Nike ve Puma ile anlaşması, Çin'deki ucuz iş gücüne yenik düşen tekstil sektörü, Avrupa Birliği'ne giren her Akdeniz ülkesinin insanın yaşadığı tembellik ve Sensi'den Moratti'ye, Cragnotti'den Berlusconi'ye çöken milyarlık patronlar. Hayatın zorlaştığı İtalya'da her avro artık çok değerli. Bir zamanlar en büyük yıldızların forma giyme hayalini kurduğu Serie A son üç gol kralını ülke dışına sattı. Bu sezon ligin yüzü kabul edilen Balotelli ise artık Liverpool'da. 


Tribün terörü ve ırkçılık: Artan işsizlik, Kuzey ve Güney İtalya arasında bitmek bilmeyen "Gerçek İtalyan biziz" polemiği, 40 yıl önce manifestosu yayınlanan ve futbol endüstrisine direnen Ultras kültürü, deplasman yasakları, yollarda vurulan taraftarlar derken İtalya bir darbeyi de tribün teröründen aldı. Irkçılık ise ülkenin kanayan yarası. Serie A'da forma giyen siyahi oyunculara yapılan ırkçı tacizlerin listesi artık bir dosya kalınlığında. İspanya gibi İtalya da sert önlemler alsa da ırkçılık belasının önünü alamıyor.

Çizme'nin alt yapılarından artık bir Del Piero, Maldini, Totti gibi bayrak adamlar çıkmıyor, kenarından geçenler de soluğu bugünün büyüğü liglerde alıyorlar. İngiltere Premier Lig yüksek bilet fiyatlarıyla şimdinin moda burger dükkanları gibi. İspanyollar yerel mutfağı Michelin yıldızlı restoranlarda satmayı tercih ediyorlar futbol sahasında da. Almanlar ise ucuz biletleri, dolu stadyumlarıyla global 'fast food' markaları gibiler. İtalya Serie A ise her zaman salaş ama lezzetiyle meşhur bir lokantaydı. Söylesenize kim tadı tuzu olmayan, sterilden uzak bir yemeği salaş bir dükkanda yemek ister ki... 

30 Ağustos 2014

Hafta Sonu Naklen Yayınlar


30 Ağustos 2014 Cumartesi
14:45 Burnley - Manchester United @LigTV3
16:30 Leverkusen - Hertha Berlin @TRT Spor
17:00 Samsunspor - Giresunspor @TRT 1
17:00 Manchester City - Stoke City @LigTV3
18:00 Monaco - Lille @Tivibu
18:30 Eskişehirspor - Torku Konyaspor @LigTV2
19:00 Bursaspor - Galatasaray @LigTV
19:00 Chievo - Juventus @Tivibu
19:30 Schalke 04 - Bayern München @TRT Haber
19:30 Everton - Chelsea @LigTV3
20:00 Adana Demirspor - Tekden Denizlispor @TRT Spor
20:00 Şanlıurfaspor - Adanaspor @TRT Spor Web
20:00 Athletic Bilbao - Levante @NTVSpor Smart HD
20:00 Cordoba - Celta Vigo @NTVSpor Smart HD
21:00 İstanbul Başakşehir - Kasımpaşa @LigTV2
21:45 Mersin İdmanyurdu - Beşiktaş @LigTV
21:45 Roma - Fiorentina @Tivibu
22:00 Atletico Madrid - Eibar @NTVSpor Smart HD

31 Ağustos 2014 Pazar
00:00 Espanyol - Sevilla @NTVSpor Smart HD
00:00 Toronto FC - New England Revolution @Sports TV
00:30 Palmeiras - Internacional @LigTV3
15:00 Bordeaux - Bastia @Tivibu
15:30 Tottenham - Liverpool @LigTV3
15:30 Aston Villa - Hull City @LigTV2
16:30 Gölbaşıspor - Göztepe @Kanal 35
16:30 Mainz 05 - Hannover 96 @TRT HD
17:00 Orduspor - Kayserispor @TRT Spor
18:00 Leicester City - Arsenal @LigTV3
18:30 Kayseri Erciyesspor - Trabzonspor @LigTV
18:30 Sivasspor - Gaziantepspor @LigTV2
18:30 Freiburg - Mönchengladbach @TRT Haber
19:00 Milan - Lazio @Tivibu
19:15 Krasnodar - Dinamo Moscow @LigTV3
20:00 Karşıyaka - Antalyaspor @TRT Spor
20:00 Villarreal - Barcelona @NTVSpor Smart HD
21:00 Fenerbahçe - Karabükspor @LigTV
21:00 Benfica - Sporting Lisbon @Tivibu
21:45 Genoa - Napoli @Tivibu
22:00 Paris SG - Saint-Etienne @Tivibu
22:00 Real Sociedad - Real Madrid @NTVSpor Smart HD
22:00 Deportivo La Coruna - Rayo Vallecano @NTVSpor Smart HD
22:00 Corinthians - Fluminense @LigTV3

01 Eylül 2014 Pazartesi
00:00 Elche - Granada @NTVSpor Smart HD
03:00 Chivas USA - Los Angeles Galaxy @Sports TV
22:00 Rio Ave - Boavista @Tivibu

28 Ağustos 2014

Arda Uskan


Güle güle Gazeteci. Güle güle Son Mohikan. Güle Güle Arda Uskan

"İşin kötüsü 'şu genç yaşımda' hayata veda edip gitmek de var! 
Gülmeyin döverim, ne olmuş yaşıma? 
Bakın Süleyman Beye, kaçına geldi bıraksanız parti kurup yeniden başbakanlığa oynayacak!Kaldı ki benim sizlerin yaşında oğlum var ve sorsanız henüz baba kuzusu. Bu yüzden çok pişmanım. Sizler de ileride aile sahibi olacaksınız ve işte size içkiye alışmamak için en önemli neden! "Yok ben hem içerim, hem uzun yaşarım, çocuğuma da doyarım" diyorsanız; şekil 2, yine Arda abiniz ve iç organları... 
Daha başka nasıl anlatayım ki? Acaba içki şişelerinin üzerine benden bir parça mı yapıştırsalar veya yanında 'artık yapamayacaklarımın hazin listesini' mi verseler? Mesela istesem de oğlumla koşuya çıkamayacağımı biliyorsunuz di mi? Denize giremeyeceğimi, hele de Bodrum - Fethiye ve yine sizin yaşınızda gittiğim rüya şehir Paris'i bir daha göremeyecek olmamı... Şöyle üzeri sarımsaklı yoğurtla bezenmiş biber kızartmasını, hadi biraz ukalalık edeyim; elim kadar koca bir ıstakozu tereyağında dereotu, yine sarımsak ve kırmızı acı biberle sote edip lüpletmeyi rüyamda bile göremeyeceğimi... Anlayacağınız mutfak tezgahının önünde uzun uzadıya dikilip birbirinden leziz menüler hazırlayamayacağımı... En sevdiğim 'kırlarda yayılıp kitap okuma' alışkanlığıma veda edeceğimi... Ve dostlarımla sohbetlerimizi çok ama çok özleyeceğimi... "Abi bunlar olmadan da yaşanır dert etme" diyorsanız, o zaman beni okumaya devam ediniz Sevgili Gençler.(25 Ağustos 2014) 

26 Ağustos 2014

Süper Kupa 2014


Sezon başında ilk hedefiniz 25 Ağustos'ta Süper Kupa ve hemen ardından başlayacak Süper Lig... Bu tarihten 45 gün önce sezonu açıyorsunuz ve sahadaki 22 futbolcu için 120 dakikalık oyunda izleyene tek bir cümle söyletiyorsunuz: Hazır değiller, eksikleri var, transfer lazım... Türk futbolunun en üst düzey rekabetinde kanayan yara budur..
Evet dün Manisa'da maç başladığında nefes almayı bile zorlaştıran sıcak ve nem vardı. Ama bu şartlarda futbolun oynandığı tek yer Türkiye değil.. Galatasaray'ın kadro kurgusu, en pahalı bonservisli Bruma'yı bile kulübede tutacak kadar sorunlu... Hücumu seven, defansı zayıf denen Telles, bu performansıyla Galatasaray'ın beş yabancısından birisi olamaz. İki aydır gönderilmek istenen Chedjou ise penaltılar dahil kalesinde devleşen Muslera ile birlikte defansın en iyisiydi.
Melo, bildiğimiz Melo, 'hazırım' diyen Sneijder de hazır olmayınca Galatasaray Selçuk-Olcan-Burak üçlüsünün ayağına baktı. Fenerbahçe'de, takımı çok fazla çalıştırıyor diye futbolcuların şikayet ettiği söylenen Ersun Yanal haklıymış...Çünkü Fenerbahçe dün kadro kalitesinin yanına oyun temposunu koyamadı. Orta sahada Topal ile birlikte ilk yarıda ayakta kalan isim Emre idi... Ama o da artık kariyerinin son baharında...
Maç öncesi favori olan Fenerbahçe idi.. Böyle düşünenleri haksız çıkartan Emenike oldu.
Kaçırdığı iki net fırsat Galatasaray'ın oyunda kalmasını sağladı. Bir tarafta Galatasaray yönetimi ve sahada forma reklamı olmayan takımı, diğer tarafta sezonun flaş transferi Diego'ya lisans çıkaramayan Fenerbahçe yönetimi... Birbirlerini yaralayacak demeçler vermek yerine özeleştiri yapsalar, bir taraf, "Paramız yok transfer yapamıyoruz" demez diğer taraf da "Diego hazır değildi" demek zorunda kalmaz.. Son söz taraftara: Deplasman yasağının kalkmasını istiyorlar. Ama dün sahaya atılanlar sonrası iki taraf bu talebi toprağa gömdü. Soma hatırasına maddi manevi destek için Manisa'ya gelen iki takım kötüydü.
Hakem Abitoğlu onlardan kötüydü. Ama en kötüsü ezeli rekabeti çirkinleştiren tribünlerdi.
Penaltıları bir taraf kaçırır, diğer taraf kazanır. İsmail Kartal, giydiği ateşten gömleğin içinde lige başı dik girecek. Prandelli ise "Transfer için baskı kurmak istemiyorum" dediği Ünal Aysal'a o baskıyı kurmazsa sezon ortasında baskıyı kendi üzerinde hisseder...

İki Sıfır Eksik Olsa



Yine bir transfer mevsiminin sonuna geliyoruz. Önce bizden bir hikayeyle başlayalım. 80'lerin yıldız bir futbolcusuyla bir sohbetimde, (çok muteber bir isimdi futbol sahasında, bugün oynasa yılda 2 milyon avrodan aşağıya imza atmazdı) "Ben bir sezonda kazandığım parayla Bakırköy'de iki daire alabiliyordum" demişti. Çok tutumlu davranmamış kariyeri boyunca, har vurup harman savurmuş biraz. Eski futbolcuların bugünün starlarına bakış açısı hiç değişmez. Onlara göre, bugünün futbolcuları gereğinden fazla kazanır, üstelik öyle büyük yetenek falan da değildirler. Bir yıl oynayıp iki daire alabilen 80'lerin starının farkında olmadığı bugün yılda 2 milyon avro kazananın aslında bir rezidans satın alabildiği. Daire-redizans farkı, olacak o kadar! Avro öncesinde her ülkenin kendi kurunda açıklanan transfer bedelleri kafa karıştırırdı ama ben son 40 yılın bonservis öykülerinden dönemin para birimlerinin avro karşılığıyla yola devam edeyim. Lakin zamanının doları, lireti, markı, frankı daha değerliydi, satın alma gücü fazlaydı, avro geldi mertlik bozuldu diyenlerin itirazı da saklı kalsın. 41 yıl önce Barcelona, Johan Cruyff'u kadrosuna kattığında, kulübü Ajax'a 360 bin avro bonservis bedeli ödemişti. Şimdi bu rakama, üçüncü ligde futbolcu alamaz, alt yapıdan çıkan 18 yaşındaki çocuğa yıllık ücret olarak verseniz inanın burun kıvırır. Savoldi, İtalyan gazetelerinin arşivlerinde sıkışmış kalmış ama Bologna, Napoli'den 1975 yılında 865 bin avro karşılığı liret aldığında Çizme'de "Napoli batar, böyle gitmez" demişler. Boca Juniors'tan 7.2 milyona aldığı Maradona'yı aynı paraya Napoli'ye 1984 yılında satan Barcelona, bugün bu rakamı yıllık ücret olarak ödüyor futbolcularına. 7-8 milyon avro dediğiniz de bugünün Türk futbolunda çıkış yapan her futbolcu için istenen rakam. Üç Hollandalı'yı bir araya getiren Milan, 1987'de PSV'ye Gullit için 10.9 milyon avro ödemişti. FIAT'ın dolayısıyla Angelli Ailesi'nin yüksekten uçtuğu yıllar, 80'lerin sonu. Büyük yetenek Baggio, Fiorentina'dan koparıldığında Juventus, Floransa şehri kulübününe 13.1 milyon avro karşılığı liret ödemişti. Marsilya'ya veda edip Milan'a giden klas golcü Papin için bonservis bedeli 1992'de 16.8 milyon avro. Sampdoria'daki Mancini- Vialli ekürisini bozan Juventus'un 92'de Vialli için ödediği para 20.1 milyon avro. 80'ler ve 90'larda Serie A'ya yıldız yağdıran İtalyan patronları tahtlarını yeni bin yılda İspanyol kulüplerine ve Rus oligarklara kaptırdılar. 1997'de Ronaldo için Barcelona'ya 27 milyon ödeyen Inter, Brezilyalı yıldızı, Real Madrid'e iki katına sattı. Denilson için Real Betis'in neden 30 milyon ödediğini kimse anlamadı. İki yayıncı kuruluşun amansız rekabeti ve birinin batmasıyla sonuçlanan Serie A'nın 2000'lerin başındaki mesut yıllarında Lazio, Vieri'yi 46.5 milyona Inter'e sattı. Arjantinli klas golcü Crespo'ya ise 56 milyon ödediler. Lazio'nun başkanı Cragnotti'nin devletten 6.5 milyar dolar vergi kaçırdığı ortaya çıkınca da Crespo'lu efsane kadro dağıldı. Hikayenin son 15 yılında ise İspanyollar sahneyi kimseye bırakmadı. Figo için Barcelona'ya 61 milyon, Zidane için Juventus'a 71 milyon ödeyen Real Madrid, Ronaldo, Beckham ile 'Los Galacticos I' dönemini tamamladı. 94 milyon avro'ya Cristiano Ronaldo, 96 milyona Gareth Bale ve son olarak bu sezon 80 milyona James Rodriguez'i alan Real Madrid'e Barcelona, İbrahimoviç, Neymar ve Luis Suarez transferleriyle cevap verdi. Daha pahalı maç biletleri, sezonluk kombineler, localar, her yıl değişen üç forma, binlerce ürünün olduğu taraftar mağazaları, şifreli naklen yayınlar... 40 yılda geldiğimiz nokta, artık çift haneli rakamların da bonservis bedellerine yetmediği. İki sıfır atsak ne güzel olurdu dünya.... 

17 Ağustos 2014

Almanlar Nasıl Başardı?

Yirmi yıl önce Newcastle United kulübü, Ajax’a bir antrenörünü yolluyor üç günlüğüne. Antrenör alt yapıyı inceleyecek ve yıldız oyuncuların nasıl yetiştiğini yönetimine raporlayacak. İlk gün alt yapının başında olan Ten Cate’ye “Hollanda’dan nasıl bu kadar çok yetenekli oyuncu yetişt?” diye soruyor. Ten Cate “İnan bana bu kek tarifi olsa sana verirdim ama maalesef değil” diyor. Evet, o Hollanda 3 Dünya Kupası finali oynadı, hiç kazanamadı, Ajax’ın Avrupa zaferlerini görenler artık emekli ama bu yüksek tepeleri olmayan ülke futbol dünyasında her zaman en üst sıralarda. Hollanda’dan daha da yukarıda, en tepedekinin sırrını öğrenmek için Düsseldorf uçağındayım. Birinci ve ikinci ligin yönetiminden ise profesyonel kadrolardan kurulu bir organizasyona sahip olan Bundesliga şirketi, “Nasıl başardıklarını anlatmak” için davet etti. Türkiye’yi temsilen katıldığım iki günlük organizasyonda Almanya Süper Kupa finali öncesinde, bize çocukluğumuzun diliyle söyleyeyim: “Hava attılar”. Haklılar da,  Şampiyonlar Ligi’nde finallere Bayern Münih ambargo koydu, bir önceki yıl iki Alman takımı Londra’da finali oynadı, Bundesliga, tüm dünyada tribünlerin en dolu olduğu futbol ligi. Yılda 7 milyon decoder satıyorlar, 2.5 milyar avrodan fazla bir gelir elde eden Bundesliga, birinci ve ikinci ligde oynayan takımlara milyonlar yağdırıyor. Bu sayede kulüpler de bizde olduğu gibi uçuk fiyatlarla kombine satmıyor, maç biletleri ülkenin yaşam standartında çok ucuz kalıyor ve 12 avroya bilet bulabiliyorsunuz gişede. Hikayenin sonunda Brezilya’ya yedi gol atıp, finalde de Arjantin’i devirip Dünya Kupası’nı kaldıran Alman Milli Takımı.
Ortada bir başarı varsa bunu dünyaya iyi anlatmak lazım. Galiba bundan daha iyi marka ve ülke tanıtımı olamaz. Kopyalanmaktan çekinmiyorlar, Almanlar “Siz yapamazsınız” demiyor, “Biz yaptık, siz de deneyin” diye meydan okuyorlar. Euro 2000’de yaşanan fiyaskonun ardından Alman Milli Takımı eve döndüğünde geçmişte milli formayı giymiş teknik adamlar “Böyle gitmez” diyorlar. Oysaki o dönemde Bayern Münih de, Borussia Dortmund da yine Şampiyonlar Ligi’nin finallerinde geziyorlar. Kulüp takımlarının başarısı eski futbolcular için yeterli değil. Onlar, milli takımda bir reform istiyorlar ve futbol akademileri kuruluyor. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra sıfırdan bir ülke kuranların oğulları, torunları oldukları için de doğrusu fazla zorlanmıyorlar.  Örneğin Mesut Özil’in yetiştiği Schalke 04’ün akademesinde 10 alt yapı takımı var ve 180 genç yetişiyor, 36 teknik adam görev yapıyor ve her akademide olduğu gibi burada da birinci şart, lise eğitimini mutlaka tamamlamak.  9-11 yaş grubunda çocuklar taktikle yüzleşmiyor, tek istenen futbol topunu sevmeleri,13-15 yaşında temel alt yapı eğitimi alıyorlar ve Almanlar için bir çocuk 15 yaşına geldiğinde futbolcu olup olmayacağı sadece sahadaki yeteneği değil sosyal yaşamındaki dengeleriyle de belli oluyor... Ligdeki yaş ortamalasını 5 yıllık vadede 27.1’den 25’e düşüren Almanlar yaşlı bir nüfusa sahip ama devletin spor politikası aile kavramının üzerine kurulmuş durumda.  Size ne anlatırlarsa anlatsınlar, söz her seferinde ailelere, ailelerin ortak sosyal yaşamlarına ve spor yapan çocuklara geliyor.
Borussia Dortmund’un artık kült olan güney kale arkası tribünü nam-ı diğer Sarı Duvar’da binlerce ilkokul çağındaki çocuk var. Bundesliga yönetimi işte tam da bu yüzden çocuklar babalarının omuzlarında maça gelebilsinler diye Cumartesi-Pazar günleri maçları gün ışığında oynatıyor ve akşamların reyting kavgasına girmiyor.  B.Dortmund’un yeni açılan iki katlı devasa taraftar merkezinde forma da alabiliyorsunuz çim biçme makinesi de, plaj havlusu da, biberon da.

80 bin taraftarın izlediği Almanya Süper Kupası finalinin ardından telefonumu açıyorum, ekranda “Türk sporunun acı kaybı” yazıyor, tıklıyorum; Süleyman Seba’nın ölüm haberiyle yüzleşiyorum. Dönüş uçağında aklımda iki şey var: Almanya’nın yaptıkları aslında zor değil. Önemli olan başlamak. İkincisi, Süleyman Seba. Onun gibi itibarı servetinden büyük başkanlar için başlamamız lazım. Almanlar yenilince biz de yenildiysek; bir kez olsun onlar gibi biz de kazanalım diye... 

14 Ağustos 2014

Jens Lehmann
Christoph Metzelder



Almanya Süper Kupa finalinden bir gece önce Jens Lehmann ve Christoph Metzelder ile akşam yemeğinden kalanlar.

Jens Lehmann
Beşiktaş’ın Liverpool’a 8-0 mağlup olduğu maçtan sonra Arsene Wenger’in söylediklerini o günlerde okumamıştım ama şimdi Wenger de hatırlamak istemez. Futbol dünyasında her zaman böyle mağlubiyetler vardır. Alman takımları da farklı yenilgiler aldılar. Wenger bugün olsa bu sözleri söylemezdi. Bu rakibi motive eder. Premier Lig’de Arsenal son kez benim kaleyi koruduğum sezon şampiyon oldu ama  İngiltere’de Şampiyonlar Ligi’ne gidebilmek de her zaman zordur. Bu yüzden Beşiktaş için çok zor olacak. Demba Ba’yı aldıklarını duydum ama başka isim gelmiyor aklıma. Eğer başka bir futbolcu hatırlamıyorsam bu Beşiktaş için problem demek. Şampiyonlar Ligi için tecrübeli ve önemli futbolculara sahip olmak lazım. Wenger’in elinde iyi bir kadro var ama Beşiktaş hakkında söylediklerinden dolayı pişmandır. Şimdi elenirse o sözlerini ona bütün medya hatırlatır.


Essen’de büyüdüm ve çok Türk arkadaşım oldu. Onlarla futbol oynayarak futbolcu oldum diyebilirim. Schalke 04’den sonra ezeli rakibi Borussia Dortmund’da forma giymek kolay değil. Türk takımlarına karşı çok fazla üzüldüğümü hatırlamıyorum ama Hagi’den yediğim gol gerçekten güzel goldü. Türk takımlarını Şampiyonlar Ligi’nde oldukları zaman takip edebiliyorum. Galatasaray’da önemli isimler var. Muslera da yetenekli olduğu kadar iyi de yetiştirilmiş bir kaleci.  Benim için en iyi Türk kaleci Rüştü oldu. Özellikle Euro 2008’de harikaydı. Volkan bence çok inişli çıkışlı. Güven vermiyor sanki. Bazen ben de öyle goller yedim ama Volkan’ın hatalarını hatırlıyorum. 

Christoph Metzelder
Jones çok tecrübeli ve çok akıllı bir futbolcudur. Dünya Kupası’nda harika oynadı ve buna elbette ki hiç şaşırmadım. Beşiktaş’ın onunla neden devam etmediğini de anlamadım. Jones lider karakterli bir oyuncudur belki de Beşiktaş’ın soyunma odasında bu havayı yakalayamamıştır. Ona lider olduğunu hissettirmeleri lazımdı.
Galatasaray, Şampiyonlar Ligi’nde her zaman önemli bir takım. Yeni stadyumlarında Shalke 04 ile maça çıktım. Türk taraftarlar her zaman muhteşem. Futbolcuları tribüne çağırdıkları zaman onlara büyük hayranlık duydum. Türk Telekom Arena’da oynamak gerçekten zordu.
 Löw bir gün bıraktığında onun da adı Alman milli takımı için geçiyor ama  bence Tuchel daha çok genç ve yeterli tecrübeye sahip değil. Kloop  bence daha şanslı. Galatasaray da Cesare Prandelli ile anlaşarak bence doğru yapmış. Şampiyonlar Ligi’nde oynuyorsanız tecrübeli bir hocaya sahip olmanız lazım. Galatasaray’da Sneijder, Burak, Hamit, Muslera çok kaliteli isimler.

Real Madrid’de 3 yıl kaldım ama sakatlıklar peşimi bırakmadı.Orası başka bir dünyadır. Real Madrid’e transfer olmanız için milli takımda mutlaka forma giyiyor olmanız lazım. Bir de forma sattıran bir futbolcu olmanız lazım. Ronaldo varken Bale’e gerek yoktu. Şimdi de Angel di Maria varken James Rodriguez’e gerek yok diyebiliriz ama orası Real Madrid. Kim daha çok forma sattırırsa o imzayı atar ama bugün şunu söyleyebilirim, Real’de oynadım ama Atletico Madrid’i tutuyorum, çok daha heyecan veren bir kulüp ve Arda Turan da o takımın çok önemli bir ismi. 


10 Ağustos 2014

Miş'li Hayatlarımızın
Di'li Geçmiş Zamanı


Bir akşam önce Savaş'ı aramış, "Babacağım yarın sabah idmanı açmışlar." İdmanın açılması demek medyanın görüntü alabilmesi, futbolcuların antrenmandaki performansını izleyebilmesi demek. 90 dakikalık bir oyunun gerisinde dökülen emeğin, akıtılan terin gizlendiği bir futbol dünyasıyla tanışmışız son yıllarda. Ne garip değil mi? Kulüpler kendi televizyonlarını kurup, kendi haber bültenlerini yapıp, kendilerinden üçüncü şahıs diye bahseder olmuş. Onlara kalırsa kötü futbolcu yokmuş, yanlış taktik olmazmış. Fotoğraf editörü Turgut ile de konuşmuş, takım kamptan döndüğünden beri kapalı olan idmanlarda fotoğraf çekemediğinden "İyi oldu, yarın sabah oradayım babacığım" demiş. İş arkadaşlarına hep "Babacığım" diye hitap edermiş. Yine erkenden kalkmış; keşke geç kalsaymış, biraz daha uyusaymış ama kendisi gibi gazeteci olan babasından miras iş aşkı işte. Florya Metin Oktay Tesisleri'nin dört-beş kapısı varmış, eski başkan Adnan Polat bir zamanlar performansını beğenmediği futbolculara gözdağı vermek için bir röportajında "Florya'nın dört-beş kapısı var, nasıl girdilerse o kapılardan birinden çıkar giderler" demiş. O gün bilse ki Erkan o kapılardan birinden giremediği için bu dünyadan gidecek! 

Onu tesislere götüren şoföre "Önce B kapısına bakalım. Gazetecilere girişi sürekli değiştiriyorlar" demiş. Haftada en fazla iki maç var ya, sponsorlar markalarının görünürlüğünün artması için sürekli organizasyonlar yapar olmuşlar futbol dünyasında. Halkla ilişkiler şirketlerinin gazeteciler mutlaka gelsin diye, yolladıkları e-postadan bir saat sonra "E-postamızı aldınız mı, geliyor musunuz? "diye telefon açtıkları sponsor davetleri işte... Yurtdışı kamplarında peşlerinden gelen gazetecilere 10 günde bir-iki idmanı açmışlar, düz koşu yapan, kondüsyon depolayan futbolcuların büyük sırrı var ya (!) onu paylaşmak istememişler. Topuk Yaylası'ndaki idmanı izlemek için her sabah 200 km yol giden gazetecilere idmanın ilk 15 dakikası sonrasında "Çıkın" denmiş, taraftarın izlediği idman medyaya yasakmış. Seçim dönemi geldiğinde gazeteci dostu olan, empati uzmanı başkanlar ve yöneticiler sandıktan zaferle çıkınca medyayı bir numaralı düşman ilan etmiş. Yanlış transferin de, az çalışan takımın da, tutmayan oyun planının da, boş yere harcanan milyon avroların da tek suçlusu spor medyasıymış. Hem zaten her muhabir yatağından yalan haber yazmak için kalkarmış, kulüpler de zorunlu açıklama yapmak zorunda kalırmış, sonra zaman gerçeği gün yüzüne çıkardığında kimse de dönüp özür dilemezmiş. Zorunlu açıklamalarla dolu sorunlu hayatlarmış işte... 

Erkan, A kapısına gitseymiş keşke, orada güvenlik kulübesi kapının dışında. Gitmemiş. B kapısında durmuşlar, foto ekipmanlarının olduğu ağır mı ağır çantası gazetenin aracında, şoför kontağı bile kapatmamış, bu kapı değilse öbürüne gideceklermiş. Tesisin kapısı çok ama gazetecilerin gireceği kapının adı yokmuş. Kurumsallaşırken her şey evraklarda kalmış, insanları unutmuşlar işte. Kapı dediğin anti-terör kapısı, beş ton ağırlığında, içeride kulübün en önemli sırlarının saklandığı arşivler var ya ondan yapmışlar bu kapıyı! Geçen yıl takım şampiyon olup taraftarlar kutlama yapmak için tesislere girmeye çalışınca kırılan kapının yerine bu 'sağlam' kapıyı yaptırmışlar. Sur ördürselermiş; gazetecilerin üzerine kızgın yağ dökecek güvenlik görevlileri hazırda bekleseymiş. 

Kapının ardında bir güvenlik kulübesi var ama dışardan bağırsan duyan yok, kimsenin aklına araç girişi için yapılmış kapıya insan girişini sağlayacak bir tasarım gelmemiş, duvara bir zil de koymamışlar, şimdi her apartmanda olan yüz liralık diyafon, videofon da yok. Olsa, Erkan zili çalacak, güvenlik gazetecinin geldiğini görecek ekrandan, kapıyı açacak, Erkan idmanda fotoğraf çekecek. Kapı anti-terör kapısı ama 30-40 cm açık. Yani teröristler gelse vücutlarını yan verseler kapıya, tesisi basacaklar! O kadar güvenli işte tesis! Erkan kafasını uzatmış içeriye, "İdman bu sahada mı? Bugün giriş buradan mı?" sorusunun sonunu getiremeden, kulübede oturan güvenlik görevlisi kapıyı kapatan butona basmış. Erkan'ı görse basarmıymış, görmemiş, ondan basmış, o kulübede oturan kapının uzak köşesini neden göremezmiş, cevaplayan olmamış. 

Uzun yıllar Galatasaray'ı takip eden ve çok değil nisan ayında kalp krizinin bizden alıp götürdüğü usta mı usta foto muhabiri Süleyman Gültekin'in yerine göreve gelmiş Erkan. Meslektaşları, o kapı için kaç kez güvenlikle tartışmışlar, boylu boyuna açmazlar, gazeteciler ağır çantalarıyla delik gibi yerden geçmeye çalışırmış, kimse de kafasını uzatmazmış. Erkan çok tecrübeli muhabir, yüzlerce maç izlemiş, her spor dalında fotoğraf çekmiş ama o kapıda kafasını uzatmaması gerektiğini bilmezmiş. Hem zaten kapıyı yapan şirket de yerden 30-40 cm. yükseğe sensör yerleştirmiş, Erkan kafasını uzatırken bir adım atsaymış, kapı kapanmazmış, hem zaten ABD'de bu kapılarda sensör de yokmuş, bizde bu sensörleri koymuşlar ama kapıyı kapatan güvenlik görevlisinin kulübesini de kör noktaya yerleştirmişler... Dedim ya, Erkan kafasını uzatmış. Sonra? Sonrası yok!

Miş'li hayatlarımızın Di'li geçmiş zamanında artık Erkan Koyuncu. Onun atmadığı o adım için Galatasaray Kulübü'nün de, biz gazetecilerin de atması gereken çok adım var. O ilk adım için ayağa kalkın şimdi...