2 Haziran 2016
EURO 2016 Kadrolar
Grup A
FRANSA
Kaleciler: Benoit Costil (Rennes), Hugo Lloris (Tottenham), Steve Mandanda (Marsiglia).
Defans: Lucas Digne (Roma), Patrice Evra (Juventus), Christophe Jallet (Lione), Laurent Koscielny (Arsenal), Eliaquim Mangala (Manchester City), Samuel Umtiti (Lione), Bacary Sagna (Manchester City), Adil Rami (Siviglia).
Orta Saha : Yohan Cabaye (Crystal Palace), N'Golo Kanté (Leicester), Blaise Matuidi (Psg), Paul Pogba (Juventus), Morgan Schneiderlin (Manchester United) Moussa Sissoko (Newcastle).
Forvet: Kingsley Coman (Bayern), Andrè-Pierre Gignac (Tigres), Olivier Giroud (Arsenal), Antoine Griezmann (Atletico Madrid), Anthony Martial (Manchester United), Dimitri Payet (West Ham).
İSVİÇRE
Kaleciler: Yann Sommer (Borussia Moenchengladbach), Roman Burki (Borussia Dortmund), Marwin Hitz (Augsburg).
Defans: Stephan Lichtsteiner (Juventus), Nico Elvedi (Borussia Moenchengladbach), Michael Lang (Basilea), Johan Djourou (Amburgo), Steve von Bergen (Young Boys), Fabian Schar (Hoffenheim), Francois Moubandje (Tolosa), Ricardo Rodriguez (Wolfsburg).
Orta Saha : Valon Behrami (Watford), Blerim Dzemaili (Genoa), Gelson Fernandes (Rennes), Fabian Frei (Mainz), Granit Xhaka (Arsenal), Xherdan Shaqiri (Stoke), Denis Zakaria (Young Boys).
Forvet: Breel Embolo (Basilea), Haris Seferovic (Eintracht Francoforte), Admir Mehmedi (Bayer Leverkusen), Eren Derdiyok (Kasimpasa), Shani Tarashaj (Grasshopper).
ARNAVUTLUK
Kaleciler: Etrit Berisha (Lazio), Alban Hoxha (FK Partizani), Orges Shehi (KF Skenderbeu).
Defans: Arlind Ajeti (Frosinone), Naser Aliji (FC Basel), Mergim Mavraj (FC Colonia), Lorik Cana (FC Nantes), Elseid Hysaj (Napoli), Ansi Agolli (Qarabag), Frédéric Veseli (FC Lugano).
Orta Saha : Ledian Memushaj (Pescara), Ergys Kace (PAOK), Andi Lila (Janina), Migjen Basha (Como), Odise Roshi (Rijeka), Burim Kukeli (FC Zurich), Ermir Lenjani (FC Nantes), Taulant Xhaka (FC Basel), Amir Abrashi (Fribourg).
Forvet: Bekim Balaj (Rijeka), Sokol Cikalleshi (Basaksehir), Armando Sadiku (FC Vaduz), Shkelzen Gashi (Colorado Rapids).
ROMANYA
Kaleciler: Ciprian Tătărușanu (Fiorentina), Costel Pantilimon (Watford), Silviu Lung (Astra)
Defans: Cristian Săpunaru (Pandurii Tg. Jiu), Alexandru Mățel (Dinamo Zagreb), Vlad Chiricheș (Napoli), Valerică Găman (Astra Giurgiu), Dragoș Grigore (Al Sailiya), Cosmin Moți (Ludogorets), Răzvan Raț (Rayo Vallecano), Steliano Filip (Dinamo).
Orta Saha : Mihai Pintilii (FC Steaua București), Ovidiu Hoban (Hapoel Be'er Sheva), Andrei Prepeliță (Ludogorets), Adrian Popa (FC Steaua București), Gabriel Torje (Osmanlispor), Alexandru Chipciu (FC Steaua București), Nicolae Stanciu (FC Steaua București), Lucian Sănmărtean (Al Ittihad).
Forvet: Claudiu Keșeru (Ludogorets), Bogdan Stancu (Genclerbirligi), Florin Andone (Cordoba), Denis Alibec (Astra).
Grup B
İNGİLTERE
Kaleciler: Joe Hart (Manchester City), Fraser Forster (Southampton), Tom Heaton (Burnley).
Defans: Gary Cahill (Chelsea), Chris Smalling (Manchester United), John Stones (Everton), Kyle Walker (Tottenham Hotspur), Ryan Bertrand (Southampton), Danny Rose (Tottenham Hotspur), Nathaniel Clyne (Liverpool).
Orta Saha : Dele Alli (Tottenham Hotspur), Ross Barkley (Everton), Eric Dier (Tottenham Hotspur), Jordan Henderson (Liverpool), Adam Lallana (Liverpool), James Milner (Liverpool), Raheem Sterling (Manchester City), Jack Wilshere (Arsenal).
Forvet: Wayne Rooney (Manchester United), Harry Kane (Tottenham Hotspur), Jamie Vardy (Leicester City), Daniel Sturridge (Liverpool), Marcus Rashford (Manchester United).
RUSYA
Kaleciler: Igor Akinfeev (CSKA Mosca), Yuri Lodygin (Zenit), Guilherme (Lokomotiv Mosca).
Defans: Aleksei Berezutski (CSKA Mosca), Vasili Berezutski (CSKA Mosca), Sergei Ignashevich (CSKA Mosca), Dmitri Kombarov (Spartak Mosca), Roman Neustädter (Schalke), Georgi Schennikov (CSKA Mosca), Roman Shishkin (Lokomotiv Mosca), Igor Smolnikov (Zenit).
Orta Saha : Igor Denisov (Zenit), Aleksandr Golovin (CSKA Mosca), Denis Glushakov (Spartak Mosca), Oleg Ivanov (Terek Grozny), Pavel Mamaev (Krasnodar), Aleksandr Samedov (Lokomotiv Mosca), Oleg Shatov (Zenit), Roman Shirokov (CSKA Mosca), Aleksandr Torbinski (Krasnodar).
Forvet: Artem Dzyuba (Zenit), Aleksandr Kokorin (Zenit), Fedor Smolov (Krasnodar).
SLOVAKYA
Kaleciler: Matus Kozacik (Viktoria Plzen), Jan Mucha (Slovan Bratislava), Jan Novota (Rapid Vienna).
Defans: Peter Pekarik (Hertha Berlin), Milan Skriniar (Sampdoria), Martin Skrtel (Liverpool), Norbert Gyomber (Roma), Jan Durica (Lokomotiv Mosca), Kornel Salata (Slovan Bratislava), Tomas Hubocan (Dynamo Mosca), Dusan Svento (Colonia).
Orta Saha : Viktor Pecovsky (Zilina), Robert Mak (PAOK), Juraj Kucka (Milan), Patrik Hrosovsky (Viktoria Plzen), Jan Gregus (Jablonec), Marek Hamsik (Napoli), Ondrej Duda (Legia Varsavia), Miroslav Stoch (Bursaspor), Vladimir Weiss (Al Gharafa).
Forvet: Michal Duris (Viktoria Plzen), Adam Nemec (Willem II), Stanislav Sestak (Ferencvaros)
GALLER
Kaleciler: Owain Fon Williams (Inverness), Wayne Hennessey (Crystal Palace), Danny Ward (Liverpool).
Defans: Ashley Williams (Swansea), James Chester (WBA), Ben Davies (Tottenham), James Collins (West Ham), Chris Gunter (Reading), Neil Taylor (Swansea), Ashley Richards (Fulham).
Orta Saha : Joe Ledley (Crystal Palace), Joe Allen (Liverpool), David Vaughan (Nottingham Forest), Jonny Williams (Crystal Palace), David Edwards (Wolverhampton), George Williams (Gillingham), Aaron Ramsey (Arsenal), Andy King (Leicester).
Forvet: Simon Church (Aberdeen), Gareth Bale (Real Madrid), David Cotterill (Birmingham City), Hal Robson-Kanu (Reading), Sam Vokes (Burnley).
Grup C
POLONYA
Kaleciler: Artur Boruc (Bournemouth), Lukasz Fabianski (Swansea City), Wojciech Szczesny (Roma).
Defans: Thiago Cionek (Palermo), Kamil Glik (Torino), Artur Jedrzejczyk (Legia Varsavia), Michal Pazdan (Legia Varsavia), Lukasz Piszczek (Borussia Dortmund), Bartosz Salamon (Cagliari), Jakub Wawrzyniak (Lechia Gdansk).
Orta Saha : Jakub Blaszczykowski (Fiorentina), Kamil Grosicki (Rennes), Tomasz Jodlowiec (Legia Varsavia), Bartosz Kapustka (Cracovia), Grzegorz Krychowiak (Siviglia), Karol Linetty (Lech Poznan), Krzysztof Maczynski (Wisla Cracovia), Slawomir Peszko (Lechia Gdansk), Filip Starzynski (Zaglebie Lubin), Piotr Zielinski (Empoli).
Forvet: Robert Lewandowski (Bayern Monaco), Arkadiusz Milik (Ajax), Mariusz Stepinski (Ruch Chorzow).
ALMANYA
Kaleciler: Manuel Neuer (Bayern Monaco), Bernd Leno (Bayer Leverkusen), Marc-Andre ter Stegen (Barcellona).
Defans: Jerome Boateng (Bayern Monaco), Emre Can (Liverpool), Jonas Hector (Colonia), Benedikt Howedes (Schalke), Mats Hummels (Borussia Dortmund), Shkodran Mustafi (Valencia), Antonio Rüdiger (Roma).
Orta Saha : Julian Draxler (Wolfsburg), Mario Goetze (Bayern Monaco), Sami Khedira (Juventus), Joshua Kimmich (Bayern Monaco), Toni Kroos (Real Madrid), Mesut Özil (Arsenal), Bastian Schweinsteiger (Manchester United), Julian Weigl (Borussia Dortmund).
Forvet: Thomas Müller (Bayern Monaco), Andre Schürrle (Wolfsburg), Lukas Podolski (Galatasaray), Mario Gomez (Besiktas), Leroy Sane (Schalke).
UKRAYNA
Kaleciler: Denys Boyko (Beşiktas), Andriy Pyatov (Shakhtar Donetsk), Nikita Shevchenko (Zorya Luhansk).
Defans: Artem Fedetskiy (Dnipro), Olexandr Kucher (Shakhtar Donetsk), Yevhen Khacheridi (Dynamo Kyiv), Yaroslav Rakitskiy (Shakhtar Donetsk), Vyacheslav Shevchuk (Shakhtar Donetsk), Bohdan Butko (Shakhtar Donetsk).
Orta Saha : Denys Garmash (Dynamo Kyiv), Oleksandr Karavayev (Zorya Luhansk), Viktor Kovalenko (Shakhtar Donetsk), Yevhen Konoplyanka (Siviglia), Ruslan Rotan (Dnipro), Serhiy Rybalka (Dynamo Kyiv), Serhiy Sydorchuk (Dynamo Kyiv), Taras Stepanenko (Shakhtar Donetsk), Anatoliy Tymoshchuk (Kairat Almaty), Andriy Yarmolenko (Dynamo Kyiv), Oleksandr Zinchenko (FC Ufa).
Forvet: Pylyp Budkivskiy (Zorya Luhansk), Roman Zozulya (Dnipro), Yevhen Seleznyov (Shakhtar Donetsk).
KUZEY İRLANDA
Kaleciler: Alan Mannus (St Johnstone), Michael McGovern (Hamilton), Roy Carroll (Notts County).
Defans: Craig Cathcart (Watford), Jonny Evans (West Brom), Gareth McAuley (West Brom), Luke McCullough (Doncaster), Conor McLaughlin (Fleetwood), Lee Hodson (MK Dons), Aaron Hughes (Melbourne City), Paddy McNair (Manchester United), Chris Baird (Derby County).
Orta Saha : Steven Davis (Southampton), Oliver Norwood (Reading), Corry Evans, (Blackburn Rovers), Shane Ferguson (Millwall), Stuart Dallas (Leeds United), Niall McGinn (Aberdeen), Jamie Ward (Nottingham Forest).
Forvet: Kyle Lafferty (Norwich City), Conor Washington (QPR), Josh Magennis (Kilmarnock), Will Grigg (Wigan Athletic).
Grup D
HIRVATİSTAN
Kaleciler: Danijel Subasic (Monaco), Lovre Kalinic (Hajduk Split), Ivan Vargic (Rijeka).
Defans: Vedran Corluka (Lokomotiv Mosca), Darijo Srna (Shakhtar Donetsk), Domagoj Vida (Dynamo Kiev), Sime Vrsaljko (Sassuolo), Gordon Schildenfeld (Dinamo Zagreb), Ivan Strinic (Napoli), Tin Jedvaj (Bayer Leverkusen).
Orta Saha : Luka Modric (Real Madrid), Ivan Rakitic (Barcelona), Mateo Kovacic (Real Madrid), Marcelo Brozovic (Inter), Milan Badelj (Fiorentina), Ivan Perisic (Inter), Marko Rog (Dinamo Zagreb), Ante Coric (Dinamo Zagreb).
Forvet: Mario Mandzukic (Juventus), Nikola Kalinic (Fiorentina), Marko Pjaca (Dinamo Zagreb), Andrej Kramaric (Hoffenheim), Duje Cop (Dinamo Zagreb).
İSPANYA
Kaleciler: De Gea (Manchester United), Casillas (Porto), Rico (Siviglia).
Defans: Sergio Ramos (Real Madrid), Piqué (Barcellona), Jordi Alba (Barcellona), Bartra (Barcellona), Azpilicueta (Chelsea), San José (Athletic Bilbao), Juanfran (Atletico Madrid), Bellerin (Arsenal).
Orta Saha : Bruno Soriano (Villarreal), Sergio Busquets (Barcellona), Koke (Atletico Madrid), Thiago Alcantara (Bayern Monaco), Andres Iniesta (Barcellona), David Silva (Manchester City), Fabregas (Chelsea).
Forvet: Pedro (Chelsea), Alvaro Morata (Juventus), Nolito (Celta), Aritz Aduriz (Athletic Bilbao), Lucas Vazquez (Real Madrid).
ÇEK CUMH
Kaleciler: Petr Cech (Arsenal), Tomas Vaclik (Basilea), Tomas Koubek (Slovan Liberec).
Defans: Theodor Gebre Selassie (Werder Brema), Roman Hubnik (Viktoria Plzen), Pavel Kaderabek (Hoffenheim), Michal Kadlec (Fenerbahçe), David Limbersky (Viktoria Plzen), Daniel Pudil (Sheffield Wednesday), Marek Suchy (Basilea), Tomas Sivok (Bursaspor).
Orta Saha : Vladimir Darida (Hertha Berlin), Borek Dockal (Sparta Praga), Daniel Kolar (Viktoria Plzen), Ladislav Krejci (Sparta Praga), David Pavelka (Kasimpasa), Jaroslav Plasil (Bordeaux), Tomas Rosicky (Arsenal), Jiri Skalak (Brighton), Josef Sural (Sparta Praga).
Forvet: David Lafata (Sparta Praga), Tomas Necid (Bursaspor), Milan Skoda (Slavia Praga).
TÜRKİYE
Kaleciler: Volkan Babacan (Medipol Basaksehir), Onur Recep Kivrak (Trabzonspor), Harun Tekin (Bursaspor).
Defans: Gokhan Gonul (Fenerbahce), Sener Ozbayrakli (Bursaspor), Semih Kaya (Galatasaray), Ahmet Calik (Genclerbirligi), Hakan Balta (Galatasaray), Caner Erkin (Fenerbahce), Ismail Koybasi (Besiktas) .
Orta Saha : Mehmet Topal (Fenerbahce), Selcuk Inan (Galatasaray), Ozan Tufan
(Fenerbahce), Oguzhan Ozyakup (Besiktas), Hakan Calhanoglu (Bayer Leverkusen), Nuri Sahin (Borussia Dortmund), Arda Turan (Barcellona), Olcay Sahan (Besiktas), Volkan Sen (Fenerbahce), Emre Mor (Nordsjaelland).
Forvet: Burak Yilmaz (Beijing Guoan), Cenk Tosun (Besiktas), Yunus Malli (Mainz).
Grup E
İSVEÇ
Kaleciler: Andreas Isaksson (Kasimpasa), Robin Olsen (København), Patrik Carlgren (AIK).
Defans: Ludwig Augustinsson (København), Erik Johansson (København), Pontus Jansson (Torino), Victor Lindelöf (Benfica) Andreas Granqvist (Krasnodar), Mikael Lustig (Celtic), Martin Olsson (Norwich).
Orta Saha : Jimmy Durmaz (Olympiakos), Albin Ekdal (Amburgo), Oscar Hiljemark (Palermo), Sebastian Larsson (Sunderland), Pontus Wernbloom (CSKA Mosca), Erkan Zengin (Trabzonspor), Oscar Lewicki (Malmö), Emil Forsberg (Lipsia), Kim Källström (Grasshoppers).
Forvet: Marcus Berg (Panathinaikos), John Guidetti (Celta), Zlatan Ibrahimovic (Psg), Emir Kujovic (Norrköping).
BELÇİKA
Kaleciler: Thibaut Courtois (Chelsea), Simon Mignolet (Liverpool), Jean-Francois Gillet (Mechelen).
Defans: Toby Alderweireld (Tottenham), Jan Vertonghen (Tottenham), Dedryck Boyata (Celtic), Jason Denayer (Galatasaray), Bjorn Engels (Bruges), Thomas Meunier (Bruges), Jordan Lukaku (Ostenda), Thomas Vermaelen (Barcellona).
Orta Saha : Moussa Dembele (Tottenham), Marouane Fellaini (Manchester United), Axel Witsel (Zenit St. Pietroburgo), Radja Nainggolan (Roma).
Forvet: Michy Batshuayi (Marsiglia), Christian Benteke (Liverpool), Divock Origi (Liverpool), Yannick Carrasco (Atletico Madrid), Kevin De Bruyne (Manchester City), Eden Hazard (Chelsea), Romelu Lukaku (Everton), Dries Mertens (Napoli).
İTALYA
Kaleciler: Gianluigi Buffon (Juventus), Federico Marchetti (Lazio), Salvatore Sirigu (Paris Saint Germain).
Defans: Andrea Barzagli (Juventus), Leonardo Bonucci (Juventus), Giorgio Chiellini
(Juventus), Angelo Ogbonna (West Ham), Matteo Darmian (Manchester United), Mattia
De Sciglio (Milan).
Orta Saha : Daniele De Rossi (Roma), Alessandro Florenzi (Roma), Emanuele Giaccherini (Bologna), Thiago Motta (Paris Saint Germain), Marco Parolo (Lazio), Stefano Sturaro (Juventus), Federico Bernardeschi (Fiorentina), Antonio Candreva (Lazio), Stephan El Shaarawy (Roma).
Forvet: Citadin Martins Eder (Inter), Ciro Immobile (Torino), Lorenzo Insigne (Napoli), Graziano Pellè (Southampton), Simone Zaza (Juventus).
İRLANDA
Kaleciler: Keiren Westwood (Sheffield Wednesday), Shay Given (Stoke City), Darren Randolph (West Ham).
Defans: Seamus Coleman (Everton), Ciaran Clark (Aston Villa), John O'Shea (Sunderland), Richard Keogh (Derby County), Shane Duffy (Blackburn), Cyrus Christie (Derby County), Stephen Ward (Burnley).
Orta Saha : Glenn Whelan (Stoke City), Aiden McGeady (Sheffield Wednesday), James McCarthy (Everton), James McClean (WBA), Jeff Hendrick (Derby County), David Meyler (Hull City), Robbie Brady (Norwich City), Wes Hoolahan (Norwich City), Stephen Quinn (Reading).
Forvet: Shane Long (Southampton), Robbie Keane (Los Angeles Galaxy), Jonathan Walters (Stoke City), Daryl Murphy (Ipswich Town).
Grup F
IZLANDA
Kaleciler: Hannes Halldórsson (Bodo Glimt), Ögmundur Kristinsson (Hammarby), Ingvar Jónsson (Sandefjord).
Defans: Birkir Már Sævarsson (Hammarby), Ragnar Sigurðsson (FK Krasnodar), Kári Árnason (Malmö FF), Ari Freyr Skúlason (OB), Haukur Heiðar Hauksson (AIK), Sverrir Ingi Ingason (KSC Lokeren), Hörður Björgvin Magnússon (Cesena), Hjörtur Hermannsson (IFK Goteborg).
Orta Saha : Aron Einar Gunnarsson (Cardiff City), Emil Hallfreðsson (Udinese), Birkir Bjarnason (Basilea), Jóhann Berg Guðmundsson (Charlton Athletic), Gylfi Sigurdsson (Swansea), Theódór Elmar Bjarnason (AGF), Rúnar Már Sigurjónsson (GIF Sundsvall), Arnór Ingvi Traustason (IFK Norrköping).
Forvet: Eiður Smári Guðjohnsen (Molde), Kolbeinn Sigthórsson (Nantes), Alfreð Finnbogason (Augsburg), Jón Daði Böðvarsson (Kaiserslautern).
AVUSTURYA
Kaleciler: Robert Almer (Austria Vienna), Heinz Lindner (Eintracht Francoforte), Ramazan Ozcan (Ingolstadt).
Defans: Christian Fuchs (Leicester City), Sebastian Prodl (Watford), Aleksandar Dragovic (Dinamo Kyiv), Gyorgy Garics (Darmstadt), Florian Klein (Stoccarda), Markus Suttner (Ingolstadt), Martin Hinteregger (Borussia Monchengladbach), Kevin Wimmer (Tottenham).
Orta Saha : Martin Harnik (Stoccarda), Marko Arnautovic (Stoke City), Zlatko Junuzovic (Werder Brema), David Alaba (Bayern Monaco), Julian Baumgartlinger (Mainz), Jakob Jantscher (Lucerna), Marcel Sabitzer (Lipsia), Stefan Ilsanker (Lipsia), Alessandro Schopf (Schalke).
Forvet: Marc Janko (Basilea), Rubin Okotie (Monaco 1860), Lukas Hinterseer (Ingolstadt).
PORTEKİZ
Kaleciler: Anthony Lopes (Lione), Eduardo (Dinamo Zagabria), Rui Patricio (Sporting).
Defans: Bruno Alves (Fenerbahce), Jose' Fonte (Southampton), Eliseu (Benfica), Pepe (Real Madrid), Raphael Guerreiro (Lorient), Ricardo Carvalho (Monaco), Vieirinha (Wolfsburg).
Orta Saha : Adrien Silva (Sporting Lisbona), Joao Mario (Sporting Lisbona), William Carvalho (Sporting Lisbona), Andre' Gomes (Valencia), Danilo Pereira (Porto), Renato Sanches (Benfica), Joao Moutinho (Monaco).
Forvet: Cristiano Ronaldo (Real Madrid), Eder (Lille), Nani (Fenerbahçe), Rafa Silva (Braga), Ricardo Quaresma (Besiktas).
MACARİSTAN
Kaleciler: Gábor Király (Swietelsky-Haladás), Dénes Dibusz (Ferencváros), Gulácsi Péter (RB Leipzig).
Defans: Attila Fiola (Puskás Akadémia), Barnabás Bese (MTK Budapest), Richárd Guzmics (Wisla Kraków), Roland Juhász (Videoton FC), Ádám Lang (Videoton FC), Tamás Kádár (Lech Poznan), Mihály Korhut (DVSC-Teva).
Orta Saha : Ádám Pintér (Ferencváros), Gergő Lovrencsics (Lech Poznan), Ákos Elek (DVTK), Zoltán Gera (Ferencváros), Ádám Nagy (Ferencváros), László Kleinheisler (Werder Bremen), Zoltán Stieber (Nürnberg).
Forvet: Balázs Dzsudzsák (Bursaspor), Ádám Szalai (Hannover), Krisztián Németh (Al-Gharafa), Nemanja Nikolics (Legia Warszawa), Tamás Priskin (Slovan Bratislava), Dániel Böde (Ferencváros).
30 Mayıs 2016
Euro 2016 Fikstür
10 Haziran Cuma
A Grubu: Fransa-Romanya (Saat 22:00, Stade de Fransa, Paris)
11 Haziran Cumartesi
A Grubu: Arnavutluk-İsviçre (Saat 16:00, Stade Bollaert-Delelis, Lens)
B Grubu: Galler-Slovakya (Saat 19:00, Stade de Bordeaux)
B Grubu: İngiltere-Rusya (Saat 22:00, Stade Velodrome, Marsilya)
12 Haziran Pazar:
D Grubu: Türkiye-Hırvatistan (Saat 16:00, Parc des Princes, Paris)
C Grubu: Polonya-Kuzey İrlanda (Saat 19:00, Stade de Nice)
C Grubu: Almanya-Ukrayna (Saat 22:00, Stade Pierre Mauroy, Lille)
13 Haziran Pazartesi:
D Grubu: İspanya-Çek Cumhuriyeti (Saat 16:00, Stadium de Toulouse)
E Grubu: İrlanda Cumhuriyeti v İsveç (Saat 19:00, Stade de Fransa, Paris)
E Grubu: Belçika-İtalya (Saat 22:00, Stade de Lyon)
14 Haziran Salı:
F Grubu: Avusturya-Macaristan (Saat 19:00, Stade de Bordeaux)
F Grubu: Portekiz-İzlanda (Saat 22:00, Stade Geoffroy Guichard, St Etienne)
15 Haziran Çarşamba:
B Grubu: Rusya-Slovakya (Saat 16:00, Stade Pierre Mauroy, Lille)
A Grubu: Romanya-İsviçre (Saat 19:00, Parc des Princes, Paris)
A Grubu: Fransa-Arnavutluk (Saat 22:00, Stade Velodrome, Marsilya)
16 Haziran Perşembe:
B Grubu: İngiltere-Galler (Saat 16:00, Stade Bollaert-Delelis, Lens)
C Grubu: Ukrayna-Kuzey İrlanda (Saat 19:00, Stade de Lyon)
C Grubu: Almanya-Polonya (Saat 22:00, Stade de Fransa, Paris)
17 Haziran Cuma
E Grubu: İtalya-İsveç (Saat 16:00, Stadium de Toulouse)
D Grubu: Çek Cumhuriyeti-Hırvatistan (Saat 19:00, Stade Geoffroy Guichard, St Etienne)
D Grubu: İspanya-Türkiye (Saat 22:00, Stade de Nice)
18 Haziran Cumartesi:
E Grubu: Belçika-İrlanda Cumhuriyeti (Saat 16:00, Stade de Bordeaux)
F Grubu: İzlanda-Macaristan (Saat 19:00, Stade Velodrome, Marsilya)
F Grubu: Portekiz-Avusturya (Saat 22:00, Parc des Princes, Paris)
19 Haziran Pazar:
A Grubu: Romanya-Arnavutluk (Saat 22:00, Stade de Lyon)
A Grubu: İsviçre-Fransa (Saat 22:00, Stade Pierre Mauroy, Lille)
20 Haziran Pazartesi:
B Grubu: Rusya-Galler (Saat 22:00, Stadium de Toulouse)
B Grubu: Slovakya-İngiltere (Saat 22:00, Stade Geoffroy Guichard)
21 Haziran Salı:
C Grubu: Ukrayna-Polonya (Saat 19:00, Stade Velodrome)
C Grubu: Kuzey İrlanda-Almanya (Saat 19:00, Parc des Princes)
D Grubu: Çek Cumhuriyeti-Türkiye (Saat 22:00, Stade Bollaert-Delelis)
D Grubu: Hırvatistan-İspanya (Saat 22:00, Stade de Bordeaux)
22 Haziran Çarşamba:
F Grubu: İzlanda-Avusturya (Saat 19:00, Stade de Fransa)
F Grubu: Macaristan-Portekiz (Saat 19:00, Stade de Lyon)
E Grubu: İtalya-İrlanda Cumhuriyeti (Saat 22:00, Stade Pierre Mauroy)
E Grubu: İsveç-Belçika (Saat 22:00, Stade de Nice)
11 Haziran Cumartesi
A Grubu: Arnavutluk-İsviçre (Saat 16:00, Stade Bollaert-Delelis, Lens)
B Grubu: Galler-Slovakya (Saat 19:00, Stade de Bordeaux)
B Grubu: İngiltere-Rusya (Saat 22:00, Stade Velodrome, Marsilya)
12 Haziran Pazar:
D Grubu: Türkiye-Hırvatistan (Saat 16:00, Parc des Princes, Paris)
C Grubu: Polonya-Kuzey İrlanda (Saat 19:00, Stade de Nice)
C Grubu: Almanya-Ukrayna (Saat 22:00, Stade Pierre Mauroy, Lille)
13 Haziran Pazartesi:
D Grubu: İspanya-Çek Cumhuriyeti (Saat 16:00, Stadium de Toulouse)
E Grubu: İrlanda Cumhuriyeti v İsveç (Saat 19:00, Stade de Fransa, Paris)
E Grubu: Belçika-İtalya (Saat 22:00, Stade de Lyon)
14 Haziran Salı:
F Grubu: Avusturya-Macaristan (Saat 19:00, Stade de Bordeaux)
F Grubu: Portekiz-İzlanda (Saat 22:00, Stade Geoffroy Guichard, St Etienne)
15 Haziran Çarşamba:
B Grubu: Rusya-Slovakya (Saat 16:00, Stade Pierre Mauroy, Lille)
A Grubu: Romanya-İsviçre (Saat 19:00, Parc des Princes, Paris)
A Grubu: Fransa-Arnavutluk (Saat 22:00, Stade Velodrome, Marsilya)
16 Haziran Perşembe:
B Grubu: İngiltere-Galler (Saat 16:00, Stade Bollaert-Delelis, Lens)
C Grubu: Ukrayna-Kuzey İrlanda (Saat 19:00, Stade de Lyon)
C Grubu: Almanya-Polonya (Saat 22:00, Stade de Fransa, Paris)
17 Haziran Cuma
E Grubu: İtalya-İsveç (Saat 16:00, Stadium de Toulouse)
D Grubu: Çek Cumhuriyeti-Hırvatistan (Saat 19:00, Stade Geoffroy Guichard, St Etienne)
D Grubu: İspanya-Türkiye (Saat 22:00, Stade de Nice)
18 Haziran Cumartesi:
E Grubu: Belçika-İrlanda Cumhuriyeti (Saat 16:00, Stade de Bordeaux)
F Grubu: İzlanda-Macaristan (Saat 19:00, Stade Velodrome, Marsilya)
F Grubu: Portekiz-Avusturya (Saat 22:00, Parc des Princes, Paris)
19 Haziran Pazar:
A Grubu: Romanya-Arnavutluk (Saat 22:00, Stade de Lyon)
A Grubu: İsviçre-Fransa (Saat 22:00, Stade Pierre Mauroy, Lille)
20 Haziran Pazartesi:
B Grubu: Rusya-Galler (Saat 22:00, Stadium de Toulouse)
B Grubu: Slovakya-İngiltere (Saat 22:00, Stade Geoffroy Guichard)
21 Haziran Salı:
C Grubu: Ukrayna-Polonya (Saat 19:00, Stade Velodrome)
C Grubu: Kuzey İrlanda-Almanya (Saat 19:00, Parc des Princes)
D Grubu: Çek Cumhuriyeti-Türkiye (Saat 22:00, Stade Bollaert-Delelis)
D Grubu: Hırvatistan-İspanya (Saat 22:00, Stade de Bordeaux)
22 Haziran Çarşamba:
F Grubu: İzlanda-Avusturya (Saat 19:00, Stade de Fransa)
F Grubu: Macaristan-Portekiz (Saat 19:00, Stade de Lyon)
E Grubu: İtalya-İrlanda Cumhuriyeti (Saat 22:00, Stade Pierre Mauroy)
E Grubu: İsveç-Belçika (Saat 22:00, Stade de Nice)
29 Mayıs 2016
Copa America Centenario Fikstür
04.06. 04:30 ABD-Kolombiya
05.06. 00:00 Kosta Rika-Paraguay
05.06. 02:30 Haiti-Peru
05.06. 05:00 Brezilya-Ekvador
06.06. 00:00 Jamaika-Venezuela
06.06. 03:00 Meksika-Uruguay
07.06. 02:00 Panama-Bolivya
07.06. 05:00 Arjantin-Şili
08.06. 03:00 ABD-Kosta Rika
08.06. 05:30 Kolombiya-Paraguay
09.06. 02:30 Brezilya-Haiti
09.06. 05:00 Ekvador-Peru
10.06. 02:30 Uruguay-Venezuela
10.06. 05:00 Meksika-Jamaika
11.06. 02:00 Şili-Bolivya
11.06. 04:30 Arjantin-Panama
12.06. 02:00 ABD-Paraguay
12.06. 04:00 Kolombiya-Kosta Rika
13.06. 01:30 Ekvador-Haiti
13.06. 03:30 Brezilya-Peru
14.06. 03:00 Meksika-Venezuela
14.06. 05:00 Uruguay-Jamaika
15.06. 03:00 Şili-Panama
15.06. 05:00 Arjantin-Bolivya
05.06. 00:00 Kosta Rika-Paraguay
05.06. 02:30 Haiti-Peru
05.06. 05:00 Brezilya-Ekvador
06.06. 00:00 Jamaika-Venezuela
06.06. 03:00 Meksika-Uruguay
07.06. 02:00 Panama-Bolivya
07.06. 05:00 Arjantin-Şili
08.06. 03:00 ABD-Kosta Rika
08.06. 05:30 Kolombiya-Paraguay
09.06. 02:30 Brezilya-Haiti
09.06. 05:00 Ekvador-Peru
10.06. 02:30 Uruguay-Venezuela
10.06. 05:00 Meksika-Jamaika
11.06. 02:00 Şili-Bolivya
11.06. 04:30 Arjantin-Panama
12.06. 02:00 ABD-Paraguay
12.06. 04:00 Kolombiya-Kosta Rika
13.06. 01:30 Ekvador-Haiti
13.06. 03:30 Brezilya-Peru
14.06. 03:00 Meksika-Venezuela
14.06. 05:00 Uruguay-Jamaika
15.06. 03:00 Şili-Panama
15.06. 05:00 Arjantin-Bolivya
Copa America Centenario
Milli takımlar arasında kıta düzeyinde oynanan futbol tarihinin en eski organizasyonu, Güney Amerika Kupası'nın 100. yıl şerefine düzenlenen Coap America Centenario, 3 Haziran gecesi start alacak ve 12 Haziran'da başlayacak olan Euro 2016 ile birlikte futbolseverler haziran ayı boyunca şafak vaktine kadar çifte heyecan yaşayacak. Tarihinde ilk kez Güney Amerika dışında ABD'nin ev sahipliğini yapacağı turnuvaya hangi takımlar katılıyor, buradan başlayalım ve tarihte kısa bir tur atalım. Güney Amerika kıtasından turnuvanın daimi temsilcileri Arjantin, Bolivya, Brezilya, Şili, Kolombiya, Ekvador, Paraguay, Peru, Uruguay ve Venezuela'ya her Güney Amerika Kupası'nda eşlik eden iki ülke sayısı 100. yıl şerefine düzenlenen bu turnuvada altıya çıktı. Ev sahibi ABD ve Meksika, Orta Amerika 2014 şampiyonu Kosta Rika, Karayipler Kupası şampiyonu Jamaika ve play-off'larla finallere gelen Haiti ve Panama ile birlikte 16 takım, dörtlü gruplarda mücadele edecek.
3 Haziran'da ABD'nin Kolombiya ile oynayacağı açılış maçından (Santa Clara/ Kolombiya) 26 Haziran'daki finale (Metlife Stadium/New Jersey) kadar oynanacak tüm maçlar A Spor ve A Haber'den naklen yayınlanacak. 1916'da oynanan ve maçları ortalama üç bin kişinin izlediği ilk Copa America'yı kazanan Uruguay, Güney Amerika kıtasında Brezilya ve Arjantin arasında süren ezeli rekabeti sollamayı başarmış bir ülke. 2011 yılında 15. Güney Amerika Kupası'nı kazanan Uruguay'ı, 14 kupayla Arjantin ve 8 kupayla Brezilya takip ediyor. Geçen yıl ev sahipliğini yaptığı kupayı ilk kez kazanan Şili de kendini hiç gülemeyen ülkeler kümesinden çıkartırken, Ekvador ve Venezuela henüz Güney Amerika Kupası'nı kazanamayan ülkeler.
Peki, Güney Amerika Kupası'nın 100. yılı şerefine düzenlenen bu şampiyonada mutlu sona kim yakın? Geçen yıl Şili, bir önceki turnuvada Uruguay'ın zaferlerinden sonra bunu söyleyebilmek kolay değil ama favoriler belli. 2014 Dünya Kupası ve 2015 Güney Amerika Kupası'nın finalde kaybeden Arjantin için kıtanın Almanya'sı diyorlar, fena da yapmıyorlar. Messi ve arkadaşları, ABD'den kupa almadan dönmemeye kararlı. Napoli'de harika bir sezon geçiren Higuain ve Agüero ile Messi bakalım bu kez gülecek mi? Barcelona ve Brezilya Futbol Federasyonu arasında yapılan anlaşma gereği bu yaz iki büyük organizasyondan birinden forma giymesine karar verilen Neymar'ı Sambacılar tarihlerinde hiç kazanamadıkları olimpiyatlarda kullanmaya karar verdiler. 2014'te ev sahipliğini yaptıkları Dünya Kupası'nda Almanya karşısında yaşadıkları hezimetin travması geçen yıl Şili'de geçmemişti, bakalım kıtadan uzakta ne yapacaklar? Ev sahibi ABD yeni yıldızlar yetiştirmekte zorlanıyor, Jermaine Jones 34, Clint Dempsey 33 yaşına geldi. 17 yaşındaki genç yetenek Christian Pulisic'e dikkat. Klinsmann ev sahibi olmanın avantajını kullanmak isteyecek ama Güney Amerikalıların elinden bu kupayı almaya en çok yaklaşan kıta dışından ülke 1993 ve 2001 yıllarında finalde kaybeden Meksika olmuştu. Son şampiyon Şili, Arjantinli efsane teknik adam Marcelo Bielsa ile yetişti ve bir başka Arjantinli Jorge Sampaoli ile geçen yıl ilk kupasını kazandı. Gelecek yıl kıtayı, Rusya'da Konfederasyon Kupası'nda temsil edecekler, ertesi yaz da Dünya Kupası var. Arturo Vidal ve Alexis Sanchez'li kadronun nefesi bakalım nereye kadar yetecek? 2011'de Muslera'nın kalede panterleştiği, Forlan'ın ise rakip kalecilere cezayı kestiği Uruguay, 2015'te finallerde cezası nedeniyle oynamayan golcüsü Luis Suarez'e güveniyor. Sağlam defans, sert ağabeylerin forma giydiği bir orta saha ve Cavani destekli Suarez, Güney Amerika'nın nüfusu az ama futbolu çok ülkesi kıtanın ağabeylerini yine kızdırabilir. 2014 Dünya Kupası'nda James Rodriguez'in nefis golleriyle herkesi kendisine hayran bırakan Kolombiya için son iki yıl iyi geçmedi. 2015 Copa America'daki hayal kırıklığının ardından eski jenerasyonları mumla aratan defans hattıyla çok uzağa gitmeleri zor görünüyor.
3 Haziran'da ABD'nin Kolombiya ile oynayacağı açılış maçından (Santa Clara/ Kolombiya) 26 Haziran'daki finale (Metlife Stadium/New Jersey) kadar oynanacak tüm maçlar A Spor ve A Haber'den naklen yayınlanacak. 1916'da oynanan ve maçları ortalama üç bin kişinin izlediği ilk Copa America'yı kazanan Uruguay, Güney Amerika kıtasında Brezilya ve Arjantin arasında süren ezeli rekabeti sollamayı başarmış bir ülke. 2011 yılında 15. Güney Amerika Kupası'nı kazanan Uruguay'ı, 14 kupayla Arjantin ve 8 kupayla Brezilya takip ediyor. Geçen yıl ev sahipliğini yaptığı kupayı ilk kez kazanan Şili de kendini hiç gülemeyen ülkeler kümesinden çıkartırken, Ekvador ve Venezuela henüz Güney Amerika Kupası'nı kazanamayan ülkeler.
Peki, Güney Amerika Kupası'nın 100. yılı şerefine düzenlenen bu şampiyonada mutlu sona kim yakın? Geçen yıl Şili, bir önceki turnuvada Uruguay'ın zaferlerinden sonra bunu söyleyebilmek kolay değil ama favoriler belli. 2014 Dünya Kupası ve 2015 Güney Amerika Kupası'nın finalde kaybeden Arjantin için kıtanın Almanya'sı diyorlar, fena da yapmıyorlar. Messi ve arkadaşları, ABD'den kupa almadan dönmemeye kararlı. Napoli'de harika bir sezon geçiren Higuain ve Agüero ile Messi bakalım bu kez gülecek mi? Barcelona ve Brezilya Futbol Federasyonu arasında yapılan anlaşma gereği bu yaz iki büyük organizasyondan birinden forma giymesine karar verilen Neymar'ı Sambacılar tarihlerinde hiç kazanamadıkları olimpiyatlarda kullanmaya karar verdiler. 2014'te ev sahipliğini yaptıkları Dünya Kupası'nda Almanya karşısında yaşadıkları hezimetin travması geçen yıl Şili'de geçmemişti, bakalım kıtadan uzakta ne yapacaklar? Ev sahibi ABD yeni yıldızlar yetiştirmekte zorlanıyor, Jermaine Jones 34, Clint Dempsey 33 yaşına geldi. 17 yaşındaki genç yetenek Christian Pulisic'e dikkat. Klinsmann ev sahibi olmanın avantajını kullanmak isteyecek ama Güney Amerikalıların elinden bu kupayı almaya en çok yaklaşan kıta dışından ülke 1993 ve 2001 yıllarında finalde kaybeden Meksika olmuştu. Son şampiyon Şili, Arjantinli efsane teknik adam Marcelo Bielsa ile yetişti ve bir başka Arjantinli Jorge Sampaoli ile geçen yıl ilk kupasını kazandı. Gelecek yıl kıtayı, Rusya'da Konfederasyon Kupası'nda temsil edecekler, ertesi yaz da Dünya Kupası var. Arturo Vidal ve Alexis Sanchez'li kadronun nefesi bakalım nereye kadar yetecek? 2011'de Muslera'nın kalede panterleştiği, Forlan'ın ise rakip kalecilere cezayı kestiği Uruguay, 2015'te finallerde cezası nedeniyle oynamayan golcüsü Luis Suarez'e güveniyor. Sağlam defans, sert ağabeylerin forma giydiği bir orta saha ve Cavani destekli Suarez, Güney Amerika'nın nüfusu az ama futbolu çok ülkesi kıtanın ağabeylerini yine kızdırabilir. 2014 Dünya Kupası'nda James Rodriguez'in nefis golleriyle herkesi kendisine hayran bırakan Kolombiya için son iki yıl iyi geçmedi. 2015 Copa America'daki hayal kırıklığının ardından eski jenerasyonları mumla aratan defans hattıyla çok uzağa gitmeleri zor görünüyor.
28 Mayıs 2016
23 Mayıs 2016
Sezonun Z Raporu
TÜRKİYE
+
Gemiyi hiç
limana yanaştıramadığı için eleştirilen bir teknik adam, yedi yıldır
şampiyonluk hasreti çeken bir takımı çalıştırırsa ne olur bunu gördük bu sezon.
Başarıya aç hoca ve takım, 34 hafta boyunca futbol keyfimizi doyurdu. Mario
Gomez gibi klas bir golcü, Sosa gibi bir maestro, Mesut Özil yolunda giden
Oğuzhan ve sözlüğünde yorulmak kelimesinin karşılığı olmayan Atiba ve
diğerleri. Başarılı bir yönetim, tam zamanında yetişen Vodafone Arena ve
inanmış “O sene bu sene”yi dilinden düşürmeyen bir taraftar. Herkes gereğini
yaptı, bu şampiyonluk Beşiktaş’a da Şenol Güneş’e de çok yakıştı.
+
Konya tarihi
şehir, Konya güzel şehir, Konya güzel yönetilen şehir. Konya’nın Konyaspor’una
güzel yöneten bir futbol aklı bir de yeni stadyum lazımdı. Yeni stadyumda Aykut
Kocaman bize ülkenin en muteber futbol adamlarından biri olduğunu kanıtladı.
Milli maçlarla futbola ısınan, Euro 2016 yolunu açan Konyalılar, tribünleri boş
kalan her şehre de örnek oldular. Avrupa’da da devamını neden getirmesinler ki?
+
Şampiyonun
golcüsü Gomez 26 attı ama ardından gelenler de bizim lige renk katan isimlerdi.
Son 15 yılın en büyük golcülerinden biri Eto’o, 20 golle, Rodellega, 19 ve
Abdullah Avcı ile sıkıcı futbola son veren ve sınıf atlayan Başakşehir’den
Visca 16 golle krallık yarışında sıralandılar. Osmanlı doğru yabancı
transferleriyle korkulu rakip olurken, Akhisar da ligin esaslı takımlarından
biri oldu. Genç teknik adamlardan İbrahim Üzülmez en çok alkışı hak eden
isimdi.
-
Fenerbahçe
ihtiyacı olan değil, Fenerbahçe’ye kariyeri için ihtiyaç duyan Pereira ile yola
çıkınca tren raydan çıktı. Starları yönetmekte zorlanan bir karakter, savunmayı
oturttum derken, Nani-Van Persie’li kadroyla taraftarının “İyi futbol
oynadığımız maç sayısı bir elin parmaklarını geçmez” dediği bir Fenerbahçe. Bahar aylarında Mehmet
Topal-Gökhan Gönül-Caner Erkin’in yeni sözleşmesi derken Beşiktaş atı almış
Üsküdar’ı geçmişti bile!..
-
Üç kupayı
birden almış bir takım ertesi sezon şampiyonun nasıl 31 puan gerisinde kalır
adlı teze imza atan Galatasaray yönetimi bu yönüyle dünya futboluna ibreti
alemlik bir örnek oldu. Melo ve Burak gibi iki kilit adamını satan, bir sezonda
3 teknik adam değiştiren ve UEFA’dan bir yıl ceza ile sarsılan sarı-kırmızılı
camia sezon bitsin de kurtulsak dediler.
-
Donk, Markovic,
Erkan Zengin taraftarına saç baş yoldururken, kötü yönetilen Mersin İdman
Yurdu, cefakar taraftarına rağmen Eskişehirspor kabus gibi bir sezon yaşadılar.
Hakemler yine taraftarları çileden çıkardı. Deplasman taraftarına yine fahiş
fiyatla bilet satıldı. Yönetimler kombine fiyatlarını yine İngilizlerle yarışır
hale getirdiler. Yine de tribünde ve ekran başında kimse tutkusu futbol ve
biricik aşkı iki renklerinden ve armasından vazgeçmedi.
İSPANYA
+
Sezonu
Sevilla ile oynadığı UEFA ve İspanya Süper Kupa finalleriyle başlayıp, müzesine
bir kupa daha koyan Barcelona, sezon boyunca hayal ettiği üstü üste iki
Şampiyonlar Ligi Kupası’nda Atletico Madrid’e elenince raydan çıktı ama çabuk
toparlandı. Arda 6 ay top oynamamanın sıkıntısını, çabuk adapte olarak atlattı
ama gerçek Arda’yı gelecek sezon izleyeceğiz. Resmi maçlarda 130 gol atan
Messi-Neymar-Suarez, Katalanlara 24. şampiyonluğu getirdi.
+
Cristiano
Ronaldo, Real Madrid formasıyla 5 sezon 50’nin üzerinde gol attı ama
şampiyonluk sayısı hala bir. Benitez ile başlamak hata, teknik adamlık
tecrübesi sıfır olan Zidane ile yola devam etmek riskliydi ama Fransız efsane
hem takımı şampiyonluk yarışında son haftaya hem de Milano’daki Şampiyonlar
Ligi finaline taşıdı. Casemiro, orta sahanın savaşçısı oldu, Bale kendine
geldi, Benzema kariyer rekoru kırdı, James ve Isco ise sezonun hayal
kırıklığıydı.
+
Her sezon
yıldızlarını satan, son olarak da 10 numarası Arda’yı uğurlayan Atletico
Madrid, Avrupa’nın en iyi defans yapan takımı ünvanıyla iki yıl sonra yine
Şampiyonlar Ligi finalinde. 30 gol barajını aşan Griezmann, 80 milyon Euro’luk
adam oldu. Kaleci Oblak ligin en iyisiydi. Diego Simeone bu sezon da Avrupa’nın
son 5 yıldaki en formda ve klas hocası olduğunu kanıtladı.
-
10 yıldır
bitmeyen stadı, 300 milyon Euro’yu aşkın borcunu rağmen İspanya’nın hep klas
kalan takımı Valencia bu sezon dibe vurdu. Uzakdoğulu patron kulübü uzaktan
yönetmeyi tercih edip bir de arkadaşı tüy sıklet Gary Neville’ı teknik direktör
yapınca Yarasalar gelecek sezon Avrupa Kupaları’na vize alamadılar. Kadro
kalitesinin her şey olmadığını, yanlış teknik adam ve disiplinsiz takımın
yiyeyeceği tokatları yediler sezon boyunca.
-
Sezon başında
Barcelona’nın elinden İspanya Süper Kupası’nı aldılar, kendi evlerinde geçit
vermediler, Avrupa Ligi’nde üç yıl arka arkaya finale yürüdüler ama deplasmanda
bir tek maç bile kazanamadılar. Sevilla inanılmazı başardı. Küme düşen
takımların bile en az bir deplasman galibiyeti olduğu ligde evden ırak fobisi
onları lig yedinciliğine attı.
-
Madrid’in
iki büyük külübü Real Madrid ve Atletico Madrid, Milano’ya Şampiyonlar Ligi
finaline giderken kaderin böylesi, şehrin diğer iki kulübü Getafe ve Rayo
Vallecano küme düşüp ikinci ligin yolunu tuttular. Valensiya bölgesinde
Villarreal çıkış, Valencia çöküş yaşarken, coğrafyanın üçüncü takımı Levante
dibe vurdu ve küme düştü.
İTALYA
+
Üç yıl arka
arkaya şampiyonluktan sonra tarihlerinin en kötü başlangıcını yaptılar. “Carlos
Tevez, Vidal ve Pirlo gitti, Juventus bitti” diyenler haklı çıkabilirdi
Buffon-Pogba-Dybala olmasa. İtalya’nın en iyi yönetilen kulübü Juventus, sezon
başında rakiplerine adeta avans verdi, Napoli heyecan yaptı ama sonunda Torino
ekibi 9 puan farkla yine şampiyon oldu. 19 gol atan genç Arjantinli Dybala,
Juventus tribünlerinin yeni poster adamı artık.
+
Maradona’lı
yıllardan beri şampiyonluğa hasret Napoli “O sene bu sene” diye bahar aylarına
geldi ama Juventus, güney temsilcisine fazla geldi. Higuain, 36 golle kral
olurken, Şampiyonlar Ligi gruplar biletini kaptılar ama sonunda kimse mutlu
olmadı Napoli’de.
+
Zaza gibi
klas golcüsünü Juventus’a 4. forvet olsun diye yollamasına rağmen Sassuolo,
zirveye oynayan her takımı devirerek küçük bütçeli takımların gururu oldu.
Roma’da sezon sonunda Totti patladı, takım Devler Ligi’ne bileti aldı. Fiorentina da uzun zaman sonra klas
futboluyla lige renk katarken, Torino ve Genoa ikilisi de sezon boyunca eski kabusları
küme düşme hattından uzak durdular.
-
İtalya’da
hayal kırıklığının adı elbette yine Milan oldu. Berlusconi, 30 yıl önce dipten
aldığı takımı yine dibe vurdurup bırakmakta kararlı ki, yanlış transferler ve
teknik adam seçimleriyle Milan bu sezon da yarışın içine giremedi. Tek teselli
16 yaşındaki yetenekli kaleci Gianluigi Donnarumma’nın San Siro’da üç direği
teslim almasıydı.
-
Milano’nun
öteki yakasında da işler yolunda gitmedi. Juventus’un dibe vurduğu ilk 10
haftada rakibine 9 puan fark atan Roberto Mancini’nin Inter’i sezon sonunda
rakibinden 24 puan fark yedi! Garip ama yıllar önce Galatasaray’a gönderdikleri
Sneijder gibi bir oyun liderleri olmadığı için kaybettiler.
-
Geçen
sezonun gol kralı Luca Toni futbolu bırakırken takımı Verona küme düştü. Ligin
marka golcüsü Di Natale’nin Udinese’si ise zar zor ligde kaldı. Kaleci Abbiati
eldivenlerini çıkardı. Serie A’a sezon başında geldiklerinde “Ne işi var bu
zayıf takımların bu ligde” karşılanan Frosinone ve Carpi, geldikleri gibi Serie
B’ye döndüler.
15 Mayıs 2016
Tenerife'de Mayıs Sıkıntısı
Sahada döktürürken biz ona "Futbolun, Bolşoy Balesi'ne cevabı" diyorduk, Şampiyonlar Ligi finalinde uzatmalarda Leverkusen'e attığı golde top kanattan ortalandığında vuruş pozisyonu için bir balerin gibi vücudunu kullanan adıyla anılan çalımlarla nice rakiplerinin belinde hasar bırakan Zinedine Zidane, Juventus formasıyla çok çıktığı Milano'daki San Siro Stadı'na şimdi Real Madrid teknik direktörü olarak çıkacak ve son yılların tartışmasız en iyi hocası Diego Simeone ile Serie A yıllarda olduğu gibi kozlarını paylaşacak. İspanya, bizim ligimizle beraber şampiyon kim olacak sorusunun cevabını son haftalara bırakan iki ligden biriydi. Dün akşam gözler iki takımın İspanya'daki sezon finalindeydi. Barcelona, geçen hafta kümede kalmayı garantileyen Granada deplasmanına gitti, Real Madrid ise ülkenin kuzeyine çıktı ve Deportivo La Coruna'ya konuk oldu.
Barcelona bir puan önde gitti ama çok değil Şubat ayında 12 puan geriye düşüp Barselona'daki spor gazetesi Sport'a "The End" (Son) manşeti attıran Zidane ve takımı şimdi hayat varsa umut vardır deyip santra noktasına yürüdü. İki yıl önce So Foot Dergisi'ne verdiği röportajda görkemli futbolculuk kariyeri sonrasında teknik adamlıktan neden uzak durduğu sorusuna "Başarısız olmaktan korkuyorum" yanıtını veren Zidane, sezonu iki kupayla da kapatabilir, fırtınalarla boğuşan ama gemiyi limana yanaştıramamış kaptan olarak koltuğunu bir başkasına da kaptırabilir.
İspanya'daki nefes nefes yarışın son 90 dakikasında ne olduğunu biliyorsunuz ama biz eski bir hikaye için yine yılları geri saralım. 1987 yazında Arjantinli yıldız Jorge Valdano futbolu bıraktığında bu kararın yanlış olduğunu savunan çok gazeteci vardı İspanya'da. Real Madrid'de üç yıl forma giyen Valdano'nun 32 yaşından futboldan kopmasının altında yatan gerçek ise hepatit hastalığının onu çok zorlamasıydı. Real Madrid alt yapısında çalıştı, futbol programlarında yorumculuk yaptı ve teknik adam olduğu Tenerife'de İspanyol futbol tarihini belki de dünya futbol tarihinin akışını değiştirdi.
Real Madrid'in 80'lerin ikinci yarısına damga vuran kadrosunun karşısına Barcelona ile dikilen Johan Cruyff, 1990-91 sezonundaki şampiyonluğun ardından Londra'da Katalanlar'a ilk Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kaldırdığı sezonun son haftasına Real Madrid bir puan farkla önde girmişti. İki puanlık sistemde olan oldu ve Madridlilerin gözde tatil merkezi Tenerife'de Real Madrid çöktü kaldı. Dönemin muteber teknik adamlarından Hollandalı Leo Beenhakker yönetimindeki Real Madrid'de kimler yoktu ki... Hagi, Michel, Luis Enrique, Hierro, Sanchis, Chendo, Butragueno, Maqueda, Gordillo, Hugo Sanchez, Prosinecki ve Alfonso... 2-0 öne geçen Real Madrid, Hagi'nin de gol attığı maçta Tenerife'ye 3-2 mağlup olurken, kenarda sevinen hoca Jorge Valdano idi. Bir yıl sonra aynı senaryo. Real Madrid yine Tenerife deplasmanında Zamorano gibi bir golcü var kadrolarında, genç İsmail Urzaiz de. Raul derseniz o daha genç takımda. Barcelona, 58 puanla şampiyon olup, üç kez üst üste La Liga'nın zirvesine kurulurken, Katalanları sevindiren yine Jorge Valdano olmuştu.
Dört şampiyonluğun üçünü son haftada alan Barcelona ve Cruyff ertesi sezon Deportivo La Coruna ile yarış verdi. Bir yıl önce La Coruna formasıyla 28 gol atan ve gol kralı olan Brezilyalı Bebeto'nun penaltıyı atmaktan kaçtığı maç. Barcelona'nın Sevilla'ya 5 attığı son haftada Valencia ile oynadıkları maçta takımın penaltıcısı Donato oyundan çıkmış, Bebeto "Atmak istemiyorum" demiş, topun başına Sırp Miroslav Dukic gelmişti. Kaçırdı penaltıyı ve Barcelona bir kez daha mutlu sona ulaştı. Cruyff'un efsane "Rüya Takımı"nın pamuk ipliğine bağlı hikayesi budur. Tenerife ile Real Madrid iki sezon yakan Valdano ertesi yıl takımın başına geçti ve şampiyon oldu. İlk kez forma verdiği Raul, yıllar sonra ilk oğluna onun adını verdi.
Tenerife'den yanında getirdiği Redondo'yu yıllar sonra Real Madrid'den Milan'a gönderen de Valdano idi, çok daha sonra Mourinho ile birbirlerine girip istifa eden de. Real Madrid'in şampiyonluğundan sonraki sezon hem ligi hem de kupayı kazanan Atletico Madrid, çifte zaferden üç yıl sonra küme düştü ve bir sonraki şampiyonluk için tam 18 yıl bekledi ve kupayı Barcelona'ın evi Camp Nou'da kaldırdı. Atletico küme düşerken ligin şampiyonu, altı yıl önce bir penaltıyla yıkılan Deportivo La Coruna idi. Johan Cruyff, Barcelona ile kazandığı dört şampiyonluğun ardından eski bir Real Madrid'liyi kadrosuna kattı: Hagi. Başkan Nunez, Real ve Atletico şampiyon olunca Cruyff'un biletini kesti ve 100 bin taraftarı karşısına haldi. Hagi ve bir yıl sonra Popescu, Galatasaray'ın yolunu tuttular. Valdano'nun ilk kez forma verdiği Raul ile Monaco'da Avrupa Süper Kupa finalinde karşı karşıya geleceklerdi, elbette ki haberleri yoktu...
Barcelona bir puan önde gitti ama çok değil Şubat ayında 12 puan geriye düşüp Barselona'daki spor gazetesi Sport'a "The End" (Son) manşeti attıran Zidane ve takımı şimdi hayat varsa umut vardır deyip santra noktasına yürüdü. İki yıl önce So Foot Dergisi'ne verdiği röportajda görkemli futbolculuk kariyeri sonrasında teknik adamlıktan neden uzak durduğu sorusuna "Başarısız olmaktan korkuyorum" yanıtını veren Zidane, sezonu iki kupayla da kapatabilir, fırtınalarla boğuşan ama gemiyi limana yanaştıramamış kaptan olarak koltuğunu bir başkasına da kaptırabilir.
İspanya'daki nefes nefes yarışın son 90 dakikasında ne olduğunu biliyorsunuz ama biz eski bir hikaye için yine yılları geri saralım. 1987 yazında Arjantinli yıldız Jorge Valdano futbolu bıraktığında bu kararın yanlış olduğunu savunan çok gazeteci vardı İspanya'da. Real Madrid'de üç yıl forma giyen Valdano'nun 32 yaşından futboldan kopmasının altında yatan gerçek ise hepatit hastalığının onu çok zorlamasıydı. Real Madrid alt yapısında çalıştı, futbol programlarında yorumculuk yaptı ve teknik adam olduğu Tenerife'de İspanyol futbol tarihini belki de dünya futbol tarihinin akışını değiştirdi.
Dört şampiyonluğun üçünü son haftada alan Barcelona ve Cruyff ertesi sezon Deportivo La Coruna ile yarış verdi. Bir yıl önce La Coruna formasıyla 28 gol atan ve gol kralı olan Brezilyalı Bebeto'nun penaltıyı atmaktan kaçtığı maç. Barcelona'nın Sevilla'ya 5 attığı son haftada Valencia ile oynadıkları maçta takımın penaltıcısı Donato oyundan çıkmış, Bebeto "Atmak istemiyorum" demiş, topun başına Sırp Miroslav Dukic gelmişti. Kaçırdı penaltıyı ve Barcelona bir kez daha mutlu sona ulaştı. Cruyff'un efsane "Rüya Takımı"nın pamuk ipliğine bağlı hikayesi budur. Tenerife ile Real Madrid iki sezon yakan Valdano ertesi yıl takımın başına geçti ve şampiyon oldu. İlk kez forma verdiği Raul, yıllar sonra ilk oğluna onun adını verdi.
Tenerife'den yanında getirdiği Redondo'yu yıllar sonra Real Madrid'den Milan'a gönderen de Valdano idi, çok daha sonra Mourinho ile birbirlerine girip istifa eden de. Real Madrid'in şampiyonluğundan sonraki sezon hem ligi hem de kupayı kazanan Atletico Madrid, çifte zaferden üç yıl sonra küme düştü ve bir sonraki şampiyonluk için tam 18 yıl bekledi ve kupayı Barcelona'ın evi Camp Nou'da kaldırdı. Atletico küme düşerken ligin şampiyonu, altı yıl önce bir penaltıyla yıkılan Deportivo La Coruna idi. Johan Cruyff, Barcelona ile kazandığı dört şampiyonluğun ardından eski bir Real Madrid'liyi kadrosuna kattı: Hagi. Başkan Nunez, Real ve Atletico şampiyon olunca Cruyff'un biletini kesti ve 100 bin taraftarı karşısına haldi. Hagi ve bir yıl sonra Popescu, Galatasaray'ın yolunu tuttular. Valdano'nun ilk kez forma verdiği Raul ile Monaco'da Avrupa Süper Kupa finalinde karşı karşıya geleceklerdi, elbette ki haberleri yoktu...
11 Mayıs 2016
9 Mayıs 2016
Hayat O Kadar Adaletsiz Değil
Üç yıl önce aidatını yatırmadığı için yönetime giremeyen, "Mario Gomez 9 milyonmuş, elimde Burak-Umut var" diyen hocasına inanan, Melo'yu son gün yollayan, Dzemaili'ninGenoa'daki maaşını ödeyen, Jem Karacan'ın bonservisi elindeyken imza parası veren,Grosskreutz'u faksa kaptıran, "İbrahimovic'e bakarız" deyip, "Messi'yi bile alırız" diye röportaj veren, Avrupa Şampiyonu olmuş koçunu sezon başında görevden almaya kalkan, yönetici olmayan kardeşinden futbol şubesi sorumlusu yapan, puan farkı 20'ye çıktığı günlerde "Sportif olarak başarılıyız" diyen, Mustafa Denizli kariyerini feda ederken (!) 1.5 milyon Euro'yu kendisine ödeyen, ortalığı karıştıran yöneticileri kaçacak delik ararken 77'sine gelmiş Cengiz Özyalçın'ı medyanın ve taraftarın önüne atan, kongrede ibra içinakşam olmasını bekleyip boş salonda kalkan 200 elden medet uman, Kalamış Tesisleri'nin sözleşmesi kaybolduğunda sorumluyu bulmak yerine, kulübe çelik kasa alan, yılda 5 milyon Euro kazanacağız dediği otel betondan ibaret olan, kongreye maketini getirdiği Riva projesinin ruhsatının bile olmadığından bahsetmeyen, takımın tek golcüsü BurakYılmaz'ı satan, satarken de bir milyon komisyon ödeyen Galatasaray'ı küçültmeye gelmiş Dursun Özbek ile Vodafone Arena'yı bu sezona yetiştiren, Mario Gomez'i bin Euro'ya kiralayan, Beşiktaş'ı büyütmeye çalışan Fikret Orman derbiyi yan yana seyretti.
Gomez attı, Beşiktaş kazandı. Farklı bir skor mu bekliyordunuz. Hayat o kadar da adaletsiz değil! Futbol da...
8 Mayıs 2016
Ortaya Karışık
Bir futbol sezonun daha sonuna gelirken oyunun kuralları değişse, işin içine teknoloji girse bile değişmeyen kazanmanın basit formülleri. İlki, atan ve tutanın iyi olacak: Lizbon'da iki yıl önce Şampiyonlar Ligi finalini oynayan iki Madrid kulübü şimdi Milano'daki finale yürürken, sezon boyunca Oblak ve Keylor Navas ile tutup, Griezmann ve Cristiano Ronaldo ile attılar. Atletico Madrid ve Real Madrid'i elbette ki dört adam üzerinden hele ki ortada bir Diego Simeone gerçeği varken, teknik adamlardan bahsetmemek mümkün değil, Godin ve Sergio Romos'u, bir tarafta Modric'i, diğer tarafta Koke'yi anmadan olmaz ama topu 'atan ve tutan'ın ayağında tutalım. Bakın bizde yarış nefes nefese, bu akşam derbi var. Beşiktaş atanıyla mutlu ama tutanından muzdarip. Fenerbahçe'de tutandan yana bir sıkıntı yok ama atanı Van Persie de bütün sezon bir Mario Gomez olmadı elbette. İtalya'da Buffon tuttu, Dybala attı, Juventus şampiyon oldu. Kadronuzda Zlatan İbrahimovic varsa tutana ihtiyacınız mı var? Paris Saint, Zlatan kuralıyla Fransa'nın zirvesinden inmiyor. İngiltere'de Leicester'in bir sezon boyunca yaptıkları üzerine tezler yazılacak, futbol kitapları piyasaya çıkacak. Efsane bir kaleci Peter Schmeichel'ın oğlu Kasper tuttu, Mahrez-Vardy attı. Galatasaray'da tutan tarafında Muslera ne kadar iyi olursa olsun, atanın olmayınca derbiye çıkarken hedefin beşinci sıra oluyor işte...
DEFANSLAR ŞAMPİYON YAPAR
'Forvetler yarışta tutar, defanslar şampiyon yapar'ın peşine takılanlardansanız Barcelona'yı bir kenara bırakırsak, futbol tarihini doğru okumuşsunuzdur. Bu oyunda en çok gol atana değil, atarken en azından rakibinden bir fazlasını atana üç puan veriyorlar. Elinizde Messi-Neymar-Luis Suarez varsa, bu tabirin peşinden koşmayabilirsiniz ama maalesef onlar da her destede bulabileceğiniz kupa, kare, maçı ası değiller. Beşiktaş şampiyon olursa, Mario Gomez'in bu tabiri bu sezonluk tedavülden kaldıracağı kesin de, Fenerbahçe rakibini sollayıp sezon sonunda gülerse, Kjaer ve Mehmet Topal'lı bir fotoğraf karesinin altı şimdiden hazır. Geçen sezon Bursaspor ülkede en iyi futbolu oynarken, bir şey kazanamadıysa, Galatasaray iyi futbol oynamadığı geçen sezonu şampiyon tamamlayıp, bu sezon da lige erken havlu attıysa işte hep bu oyunun yazılı olmayan 'Forvetler yarışta tutar, defanslar şampiyon yapar' kuralı yüzünden...
KADRO REAL MADRID'E BENZİYOR
Şimdi topu bu akşamki derbinin misafir tarafına atsam ve kadrosunun işlevselliğini bir zamanların Real Madrid'ine benzetsem ne dersiniz? Beşiktaş, Real Madrid gibi takım anlamı çıkmasın buradan ama sizce de Sosa, Zinedine Zidane gibi orta alan ve kanatta iş yapmıyor mu? Oğuzhan, Guti gibi olabilir mi? Ya peki Quaresma, ülkesinin efsanesi Luis Figo gibi... Atiba'nın Makelele gibi olduğu kesin, Mario Gomez de Real Madrid'in Raul'u, Ronaldo'su gibi değil mi? Tamam, bu takımda bir Fernando Hierro, Roberto Carlos yok, Tolga da hiç Iker Casillas gibi oynamadı, çokca 'yağlı parmak' Barthez gibiydi..
10 NUMARALARIN DEVRİ KAPANDI MI?
'Klasik 10 numaraların devri kapandı' diyenlerden misiniz? İki yıldır Fenerbahçe'de o formayla Diego'nun yaptıklarını değil yapamadıklarını izlediyseniz, evet öylesiniz. Platini, Hagi, Pirlo her devirde kolay yetişmiyor elbet... Ama en çok koşanın en iyi futbolu oynadığının sanıldığı, 25 metreden topu 90'a asana son pası verenin hanesine asist yazıldığı, üç metreye al-ver yapanın hiç top kaybı yapmadığı günümüz futbolunda varsın o canım 10 numaraların devri kapansın. Bir bakmışsınız bir gün yeniden moda olurlar. 10 numarayı sırtında taşısın ya da taşımasın orta sahada bir oyuncu tipi var ki, ben onlara 'gladyatörler' diyorum. Leicester City, imkansızın şarkısını çalarken, Kante'nin assolist olduğu orta sahadan bahsediyorum. Roma, sezonun ikinci yarısında çatır çatır top oynarken, orta sahadan rakip kaleye ok gibi kopup giden Nainggolan'a selam duruyorum. Juventus tarihinin en kötü başlangıcını yapıp, sonunda Napoli'ye uzak ara yaptığı ve arka arkaya beşinci şampiyonluğunu kazandığı sezonda Paul Pogba'nın üstün fiziği ve kadife bilekleriyle çökerttiği rakiplerini anımsıyorum. Guardiola'nın futbolunu geleceğini yine önceden görüp Bayern Münih'e aldığı Arturo Vidal'ın delişmenliğinden, oyunu kaosa sürükleyen karakterini bir kenara yazıyorum. Paris Saint Germain orta sahasında oynadığı futbolla gladyatörler sınıfına giren Blaise Matuidi'nin Euro 2016'da ne yapacağını merak ediyorum.
FUTBOL DOLU GÜNLER
Oyunun yüzde 60-65 hücum, 35-40 savunma tarafını oynayan ve bir takım omurgasında öne de arkaya da esneyebilen bir insan beli gibi yeşil çimlerde mücadele eden futbolcuların santrforlardan daha çok para edeceği günler yakın diyorum. Futbol '10 numara' Mesut Özil'den belki de bir başka Türk asıllı Alman Milli Takım oyuncusu Emre Can'ın oyunu olacak önümüzdeki sezonlarda. Bu akşam derbiyi kim kazanır, kim şampiyon olur bilmiyorum. 28 Mayıs'ta Şampiyonlar Ligi finali var. 3 Haziran'da A Spor ve A Haber ekranlarında 23 gün boyunca Copa America ve 2008'de masal yazan Fatih Terim ve bizim çocukların peşine düşeceğimiz 10 Haziran'da başlayacak olan Euro 2016 var. Bu haziran- temmuz bu ufak demlikle geçmez, işte bunu çok iyi biliyorum.
DEFANSLAR ŞAMPİYON YAPAR
'Forvetler yarışta tutar, defanslar şampiyon yapar'ın peşine takılanlardansanız Barcelona'yı bir kenara bırakırsak, futbol tarihini doğru okumuşsunuzdur. Bu oyunda en çok gol atana değil, atarken en azından rakibinden bir fazlasını atana üç puan veriyorlar. Elinizde Messi-Neymar-Luis Suarez varsa, bu tabirin peşinden koşmayabilirsiniz ama maalesef onlar da her destede bulabileceğiniz kupa, kare, maçı ası değiller. Beşiktaş şampiyon olursa, Mario Gomez'in bu tabiri bu sezonluk tedavülden kaldıracağı kesin de, Fenerbahçe rakibini sollayıp sezon sonunda gülerse, Kjaer ve Mehmet Topal'lı bir fotoğraf karesinin altı şimdiden hazır. Geçen sezon Bursaspor ülkede en iyi futbolu oynarken, bir şey kazanamadıysa, Galatasaray iyi futbol oynamadığı geçen sezonu şampiyon tamamlayıp, bu sezon da lige erken havlu attıysa işte hep bu oyunun yazılı olmayan 'Forvetler yarışta tutar, defanslar şampiyon yapar' kuralı yüzünden...
KADRO REAL MADRID'E BENZİYOR
Şimdi topu bu akşamki derbinin misafir tarafına atsam ve kadrosunun işlevselliğini bir zamanların Real Madrid'ine benzetsem ne dersiniz? Beşiktaş, Real Madrid gibi takım anlamı çıkmasın buradan ama sizce de Sosa, Zinedine Zidane gibi orta alan ve kanatta iş yapmıyor mu? Oğuzhan, Guti gibi olabilir mi? Ya peki Quaresma, ülkesinin efsanesi Luis Figo gibi... Atiba'nın Makelele gibi olduğu kesin, Mario Gomez de Real Madrid'in Raul'u, Ronaldo'su gibi değil mi? Tamam, bu takımda bir Fernando Hierro, Roberto Carlos yok, Tolga da hiç Iker Casillas gibi oynamadı, çokca 'yağlı parmak' Barthez gibiydi..
10 NUMARALARIN DEVRİ KAPANDI MI?
'Klasik 10 numaraların devri kapandı' diyenlerden misiniz? İki yıldır Fenerbahçe'de o formayla Diego'nun yaptıklarını değil yapamadıklarını izlediyseniz, evet öylesiniz. Platini, Hagi, Pirlo her devirde kolay yetişmiyor elbet... Ama en çok koşanın en iyi futbolu oynadığının sanıldığı, 25 metreden topu 90'a asana son pası verenin hanesine asist yazıldığı, üç metreye al-ver yapanın hiç top kaybı yapmadığı günümüz futbolunda varsın o canım 10 numaraların devri kapansın. Bir bakmışsınız bir gün yeniden moda olurlar. 10 numarayı sırtında taşısın ya da taşımasın orta sahada bir oyuncu tipi var ki, ben onlara 'gladyatörler' diyorum. Leicester City, imkansızın şarkısını çalarken, Kante'nin assolist olduğu orta sahadan bahsediyorum. Roma, sezonun ikinci yarısında çatır çatır top oynarken, orta sahadan rakip kaleye ok gibi kopup giden Nainggolan'a selam duruyorum. Juventus tarihinin en kötü başlangıcını yapıp, sonunda Napoli'ye uzak ara yaptığı ve arka arkaya beşinci şampiyonluğunu kazandığı sezonda Paul Pogba'nın üstün fiziği ve kadife bilekleriyle çökerttiği rakiplerini anımsıyorum. Guardiola'nın futbolunu geleceğini yine önceden görüp Bayern Münih'e aldığı Arturo Vidal'ın delişmenliğinden, oyunu kaosa sürükleyen karakterini bir kenara yazıyorum. Paris Saint Germain orta sahasında oynadığı futbolla gladyatörler sınıfına giren Blaise Matuidi'nin Euro 2016'da ne yapacağını merak ediyorum.
FUTBOL DOLU GÜNLER
Oyunun yüzde 60-65 hücum, 35-40 savunma tarafını oynayan ve bir takım omurgasında öne de arkaya da esneyebilen bir insan beli gibi yeşil çimlerde mücadele eden futbolcuların santrforlardan daha çok para edeceği günler yakın diyorum. Futbol '10 numara' Mesut Özil'den belki de bir başka Türk asıllı Alman Milli Takım oyuncusu Emre Can'ın oyunu olacak önümüzdeki sezonlarda. Bu akşam derbiyi kim kazanır, kim şampiyon olur bilmiyorum. 28 Mayıs'ta Şampiyonlar Ligi finali var. 3 Haziran'da A Spor ve A Haber ekranlarında 23 gün boyunca Copa America ve 2008'de masal yazan Fatih Terim ve bizim çocukların peşine düşeceğimiz 10 Haziran'da başlayacak olan Euro 2016 var. Bu haziran- temmuz bu ufak demlikle geçmez, işte bunu çok iyi biliyorum.
2 Mayıs 2016
Sürprizlerle Dolu Bir Hayat Jack Mansell ve Galatasaray
2013 yazının sonlarına doğru Sussex bölgesinin sakin bir
yerleşimi olan Seaford’da, düzenli bir dairenin oturma odasına tıkılmış
durumdaydık. Jack ve Moira Mansell yirmi yıldan fazla bir süredir İngiltere’nin
güney kıyısında emeklilik hayatını sürdürüyorlardı. Geçmişi düşününce, Jack’in
1974-1975 sezonunda Galatasaray’ı çalıştırdığını ilk kez nerede okuduğumu
hatırlayamıyorum. Otobüs güzergâhımın üzerinde yaşadığını nasıl keşfettiğimi de
hatırlayamıyorum. Akşam trafiğinin içinden sıyrılmak için acele etsem de biraz
geç kalmıştım; fakat birkaç gün önceki telefon konuşmamızda olduğu gibi kapıyı
açan Moira canayakındı. Zamanda geri gidebilsem işten o kadar geç çıkmamış olmayı
dilerdim; ama ben mütemadiyen çok yavaştım.
Kapıdan ilk girdiğinizde önceden ne olduğuna veya nasıl
yaşadıklarına dair hiçbir ipucu bulamazdınız. Onların neredeyse çeyrek
yüzyıllık zamanda, üç farklı kıtada yedi farklı ülkede takım çalıştırdığı sonradan
anlaşılırdı. Onlar konuştuğunda, nereye giderlerse gitsinler görevi hep beraber
üstlendiklerini, her zaman “birlikte” başardıkları anlaşılıyordu. Jack için bir
ses kaydedici ve karmakarışık sorular hazırlamıştım yine de işler beklediğimden
farklı şekilde sonuçlandı. Kuşkusuz futbol üzerine konuştuk fakat konuşmanın
büyük bölümü İstanbul’daki hayatları üzerineydi. En büyüleyici ve en esrarengiz
şehirlerden biri olan İstanbul.
Ailesinin kökleri ülkenin kuzeybatısındaki Lancashire’a
uzansa da, futbolcu olarak Jack Mansell kariyerinin büyük çoğunluğunu güney
kıyısında geçirmişti, önce Brighton & Hove Albion ve sonra Portsmouth
takımlarıyla. Brighton’daki ilk yıllarında antrenörlüğe ilk adımlarını atmış,
federasyonun Lilleshall’daki yaz kurslarına katılmıştı. Antrenörlük Direktörü
olarak federasyondaki yeni görevini sürdüren Walter Winterbottom tarafından
düzenlenen kursların amacı antrenörlük kavramını cesaretlendirmek ve gelişimini
sağlamaktı. Ayrıca katılımcılara federasyon nişanı elde etme imkanını sağlıyordu.
Zaman içerisinde Winterbottom, sadece kursları yürütmekle kalmayacak aynı
zamanda dünya çapında organizasyonu temsil edecek federasyona bağlı eğitmenlerden
oluşan bir yapı kuracaktı.
Brighton’dayken, Jack şehrin gençlerini eğitmek üzere
okulunu açmıştı. Oyuncuyken çoğu zaman antrenmanlardan sonra takım
arkadaşlarıyla çalışırdı ve yönetmek onun için olağan bir kademe olarak
gözüküyordu. “Futbol oynarken, bu yapmaktan zevk aldığım bir şeydi. Bunu
amaçlamadım, kendiliğinden gelişti” diye anlatmıştı. Apandisit sebebiyle
futbola erken veda etmişti, sonrasında yarı profesyonel Eastbourne United ile
Metropolitan Ligi’nde oyuncu-menajerlik görevini kabul etmişti. İki çocuk
sahibi olarak ailesiyle beraber Sussex’e geri taşındılar.
Konuşmanın bir yerinde Moira federasyondan yurtdışındaki
uygun iş imkânlarını istediklerini hatırlamış gibi gözüktü. O devirde dünya üzerindeki
tüm ülkelerden takımlar İngiltere Futbol Federasyonu’ndan antrenörlük ve
menajer bulma konularında yardım istiyordu. Jack’in denizaşırı antrenörlük
deneyimi evvelden vardı, önceki sezonlarda Güney Afrika ve Bermuda’yı ziyaret
etmişti. İtibarlı bir antrenör olarak artık bu tecrübelerinden faydalanmalıydı.
“O zamanlar fazlasıyla maceraperesttik” demişti Jack “Söz konusu şeye bakar ve
ilgimizi çekerse ona giderdik”. Bu macera ruhu Hollanda, Birleşik Devletler ve
Yunanistan’da geçen zamanlar sağlamış, arada Rotherham United ve Reading
sorumlulukları alınmıştı. “Aşağı yukarı otuz yedi kez taşındık” demişti Moira
gülümseyerek; bir yandan gazete kupürlerine hızlı hızlı göz atarken. “Yerleşik
hayata alışkın değilim”.
1974 sezonun sonuna gelirken, onunla Türkiye’deki bir iş
hakkında temasa geçen Antrenörlük Direktörü Alan Wade olmuştu. Yunanistan’da
geçirdiği tecrübesini dikkate alan Federasyon’un, Galatasaray’dan gelen
antrenör adayı ricası için onu öne sürdüğünü anımsıyor. “İngiltere Futbol
Federasyonu tarafından önerilmek son derece önemliydi” dedi ve yüzündeki
gülümsemeyle ekledi “iyi veya kötü olmanız fark etmez”. Başka bir İngiliz ve
Salford’dan arkadaşı Brian Birch’in dört yıllık başarılı bir dönem sonunda
görev süresi uzatılmamıştı. O zamanlar bile Galatasaray antrenörü için hayati
önem taşıyan Fenerbahçe derbisini ligin sonlarına doğru kaybetmesi buna yol
açmıştı. Ne Jack ne de Moira’nın iş görüşmesi sürecini hatırlamadıkları
öğrenince üzüldüm. Moira resmi bir görüşmenin olup olmadığını bile merak
ederken Jack olması gerektiğine kanaat getiriyordu. Hatıralarında yer
etmediğine göre önemli bir durum olmamıştı.
Kısaca çocukları hakkında sorular sordum. 60’ların sonunda
maaile Hollanda’ya ve sonra Boston’a gitmişti, iki çocukları Steve ve Nick ve
yanlarında kedileriyle. Büyük evlat Steve, üniversiteyi kazanınca Reading
görevi için Jack ile gelmeyip ABD’de kalmıştı. Küçük Nick, sonraki denizaşırı
taşınmalarda Yunanistan’a kadar gelmişti, fakat o da Lancing College’a yatılı
öğrenci olunca ebeveynleriyle İstanbul’a gelmedi.
Çiftimiz, geleneksel Doğu ruhuna karşılık emekleyen Batı
modernliği arasındaki değişim sürecinin ortasındaki şehre varmıştı. Ben bunları
yazdığım sırada, ulusal bir haberde akademist John McManus “Türk hayatındaki
başlıca çelişki”yi güzelce tasvir etmişti; uygarlık ve refah timsali ve her
şartta ulaşılması gereken Avrupa ve diğer yandan “kültürü, siyaseti ve dini
farklı” ve güvenilmez. Avrupa etkisinin örneği olarak şüpheli görülmüş; kulüp
Mansell ailesini yeni İstanbul’un ışık saçan sembolü Hilton Hotel’de ağırlamayı
uygun bulmuştu. Roman yazarı Orhan Pamuk bu dönemde batılı yeniliklerin ilk kez
otelde görüldüğünü anlatmıştı. Adı hamburger olan harika şeyin ilk tadına
bakmasını ve annesinin evde kullandıkları çamaşır kurutma makinesini. Birçok
gazete buraya görevli bir muhabir atamıştı. Moira otelde kalmanın harika bir
şey olduğunu düşünüyordu ve kulüp onlara kendilerine ait bir daire bulduğu
zaman üzüldüğünü hatırlayınca kahkahasını tutamadı.
Hilton’u geride bıraktığımızda, İstanbul geleneklerin ağır
bastığı, geniş ölçüde fakir bir şehirdi. Türkiye Cumhuriyeti laik olsa da ülke
İslam dininin gerekliliklerine göre yaşıyordu. Batılı ziyaretçilerin nazarında
İslam adetleri her yerdeydi; eski camiler birbirine geçmiş çatıların uyumunu
bozuyor, minareler göğe doğru uzanıyordu. Ezan sesleri şehrin telaşına
karışıyordu. Kurban bayramı süresince, fakirinden en zenginine şehrin her
mahallesinde binlerce koyun kurban edilmişti. Pamuk, kaldırım taşlarının kanla
kaplandığı İstanbul’u bir mezbahayla mukayese ederek tarif etmişti. Ekonomik
açıdan, 1960’dan itibaren İstanbul hızlı bir sanayileşme hareketi başlatmış,
diğer büyük şehirler gibi Anadolu’dan gelen işçilere ait gecekondulardan oluşan
kasabalarla çevrilmişti. Dükkânlardaki yiyecek kıtlığını gören Moira yıldırım
çarpmışa dönmüş ve ikisi de özellikle Taksim Meydanı etrafındaki sokakları
dolduran dilencileri görünce şok olmuşlardı. Jack, İstanbul’u tarif ederken
istemeden de olsa futbola benzetiyordu, şehir iki yarı sahadan oluşuyordu, para
ve ciddi fakirlik.
Çiftin şehre varışında birkaç hafta sonra, 1974 yılının
temmuz ayında Türkiye, Yunanistan destekli hükümet darbesine cevaben Kıbrıs’a
asker çıkarmıştı. İstanbul’daki gergin atmosfer akıllarına geliyor ve Moira
özellikle harekât öncesi akşam şehirde yapılması emredilen karartmaları
anımsıyor. Krizin büyümesinden ve çatışmalar çıkmasından çoğu kesim korkuyordu.
O dönemlerde siyasi şiddet şehrin sokaklarına yabancı bir şey değildi, 1971 ve
1980’de asker botları hüküm sürmüştü. Diğer taraftan Yunan birlikleri sınıra
intikal ediyor ve Ege Denizi’nin doğusunda donanma konuşlanıyordu. Felakete
doğru gidişat hissedilebiliyordu. Kaderin cilvesi, Jack önceki sene,
Papadopoulos’un makamından düştüğü dönemde Yunanistan’da takım çalıştırmıştı.
Dört yıl sonra İsrail’de, Lübnan işgali sırasında çalışacaklardı. Krizler onların
gelişiyle çıkıyor gibiydi; Jack Reading’de bir arkadaşıyla bu konu üzerinde
şakalaştığını hatırlıyor. Arkadaşı, çiftin eve geri dönüşü sonrası Birleşik
Krallık’ta çıkacak olası bir krize karşı hazırlık yapmaya başlamıştı.
Sahada işler daha kolay başlamıştı. Kulüp iç saha maçlarını
o dönemde İnönü Stadı’nda oynuyor, stadı şehirdeki rakipleri Fenerbahçe ve
Beşiktaş ile paylaşıyordu. Jack tesisleri görmeye götürülmüştü, kocaman bir kâseye
benzeyen tozlu derinliklere sahip bir kum sahası. Yardımcısı olarak, kulüp
Jack’in yanına Tamer Kaptan’ı tahsis etmişti; Kaptan arkadaş canlısı ve
İngilizce konuşabilen eski bir Kasımpaşa futbolcusuydu. Teknik direktör
yardımcısı olarak sorumlulukları takımdaki sorunları çözmek ve maçlardan sonra
basına hitap etmek ile saha dışı sorunları futbol şube sorumlusuna aktarmaktı.
Bu görevde Metin Oktay bulunuyordu, Galatasaray tarihinin önemli şahsiyeti altı
kez gol kralı olmuştu. 1991’de bir araba kazasında vefat eden Taçsız Kral’ın
kariyerindeki 642 gollük rekor hala kırılamamış durumda. İsmi kulübün antrenman
tesislerini onurlandırıyor.
Jack’e yabancı ülkelerdeki görevine yaklaşımını sorduğumda
ilkeleri kolay anlaşılırdı. O her zaman futbolcularla başlardı. Takım kurmak
için kesinlikle teknik kabiliyetin değerlendirilmesi gerekirdi ve keza “oyuncunun
sahip olduğu özellikler” ile de ilgilenilmesi gerekirdi. Tecrübeyle sabit
olarak “bir futbolcuyu izlerken oyuncunun özellikleri bakımından onda ne
aradığınızı bilirdiniz. Bakışının, yaşamının, görünümünün nasıl olduğuna”. Yeni
antrenör kesinlikle yetenekli bir kadro miras almıştı, 1972/73 sezonunda ligi
ve kupayı kazanan takımın omurgası korunmuştu. Kadrodan birkaç kişi İngilizce
konuşuyordu. Çok iyi bir kaleci, Yasin Özdenak, daha sonra kalesini koruyacağı
ve kısa süreliğine çalıştıracağı New York Cosmos’a transfer olacaktı. Kale
önünde tecrübeli oyuncular Tuncay Temeller, Muzaffer Sipahi ve Ekrem Günalp’ten
oluşan defans hattı. Onlara katılan 20 yaşındaki Fatih Terim, güneydeki Adana
Demirspor’dan transfer edilmişti. Orta sahada Mehmet Oğuz ve Aydın Güleş uzun
zamandır takımdaydı. Ve gol yollarında Metin Kurt, Gökmen Özdenak ve Mehmet
Özgül yer alıyordu. Yerel basının zihni taktik disiplin ile meşguldü, yine de o
bu konuda konuşmaya tenezzül etmemiş daha ziyade taktiksel basitliğe inancını
önemsemişti.
İlk lig maçı öncesi Jack çıkış tünelinde kurban kesimi için
durdurulduğunu hatırlıyordu. Bir ses duvarına çarpmıştı, eşikten geçtiklerinde
akan kana basmışlardı. Bu dini görevin yerine getirilmesinin katkısı olup
olmadığını söyleyemeyiz ama 2-0’lık Giresunspor galibiyetiyle sezona müspet bir
başlangıç yapılmış, kulüp ilk on maçında mağlubiyet görmemiş, önemsiz iki gol
yemişti. Stadyumlar her zaman doluydu ki Moira kendisinin bile içerideki
maçlarda boş yer bulmak durumunda olduğunu hatırladı. Jack hayatında ilk kez,
daha önceden bilmedikleri ünlü olma deneyimini yaşamıştı. Daha önceden de
başarılı olmuşlardı fakat takdiri ağırbaşlılıkla karşılamayı öğrenmişlerdi.
Moira bana Jack’in Reading’teki ilk döneminde nasıl yere göğe sığdırılamadığını
anlatmıştı, yine de bir sezon sonra kovulmuştu. İstanbul’daki tepkinin
yoğunluğu ise farklı bir yerdeydi. Bir keresinde bir adamın önlerinde durup
Jack’in ayağını öpmeye çalıştığını hatırladılar. Çiftin tamamıyla rahat
hissettikleri bir durum değildi ve kısa zamanda bundan kaçmanın zor olduğunu
fark ettiler. “Bir süre sonra sinirlerinizi bozuyor”, hem fikirdiler; ilk başta
yeniydi ama sonra can sıkıcı olmaya başladı.
Konuşmamız mutlu bir biçimde sahadan hayata dönmüştü ve
Moira İstanbul’da ne kadar çok eğlendiklerini saklamıyordu. Etraflarının
kalabalık olduğunu ve ziyaretçilerin dünyanın her tarafından geldiğini
hatırlıyordu, buna rağmen çoğu sima yok olmuştu. Renzo adında Hilton’da piyano çalan
bir İtalyanla ilk günlerde ahbap olmuşlardı. Çoğu toplantıda Amerikan aksanı
ağır basıyordu, şehirde görevli Birleşik Devletlerin Hava Kuvvetleri personeli
genellikle yanlarında olurdu, ayrıca orada yaşayıp çalışan Türkler vardı. Ara
sıra kulüptekilerle akşam yemeği yiyor ve bazen yerli bir gazeteci ve İngiliz
eşiyle çay içiyorlardı. Çiftimiz Tamer Kaptan’ı çok seviyordu, oyuncu ve teknik
kadrodan sadece onunla arkadaşça vakit geçirmişlerdi. Fırsat bulduklarında
dışarıda yemek yiyorlar ve restoran sahiplerinin onları taze et ve balıklarını
göstermek için mutfaklarına davet ettiklerini anlattılar. Bazı hatıralar akla
gelmemek konusunda inatçıydı, fakat pek çok unutulmuş karakter yeniden
hatırlandı. İsimleri ise günümüze gelene kadar ağır ağır kaybolmuştu; Moira’nın
umutsuzca bir adamı üst kattaki Pirelli lastikli adam olarak hatırlamasına
gülmüştük.
Ailelerine ve arkadaşlarına duydukları özlemi öğrenme konusunda
istekliydim. Jack “Mansellerin Tatil Köyü”nden bahsederken Moira gülümsüyordu. Ardı
arkası kesilmeyen arkadaş ve aile üyelerinin ziyaretleri için bu sevecen ismi
bulmuştu. Oğulları Nick okul tatillerinde geliyordu, şehrin ünlü Pudding Dükkânı*
önünde kendi deri ceketini genç birine satmaya çalışarak ailesini güldürüyordu.
Misafirleri bilfiil Moira’ya, yakındaki tanıdık sokakların dışına çıkarak, bir
turist gibi şehrin belli başlı yerlerini görmesini ve Anadolu Yakasına
geçmesini sağlamıştı. Hatta birkaç günlüğüne İzmir’i ziyaret etmişti. Aslında
daha az mesafe kat etse de Türkiye’yi Jack’ten daha fazla görmüştü. Futbol
Jack’i ülkenin farklı köşelerine götürmüştü, fakat onu korkutan küçük uçakların
pencerelerinden ve takımı stadyum ile havaalanına götüren otobüslerden çok az
şey görebilmişti.
İlk yenilgi Aralık ayında gelmişti ama basındaki çatlak
seslerin yükselmesi hızlıydı. Alınan iyi sonuçlar taktiğin sorgulanmasını
susturmuştu fakat yakında geri dönecekti. Orta sahayı hızlı geçen ve ağırlıkla
dosdoğru ileriye pas atmak üzerine kurulu oyun anlayışı esnek olmayan prese
dayalı 4-2-4 sisteminden ortaya çıkmıştı. Taraftarlar ve medya bir ağızdan orta
sahadaki adam eksikliğinden şikâyet ediyor ve kulübün bu sisteme uygun
futbolcularının olmadığında ısrar ediyorlardı. Ümitsizce Alan Clarke tarzı bir
futbolcuya özlem duyuyorlardı.
Taktiksel başarısızlık görüşlerine takımın fizik
kondisyonunun eksik olduğuna dair suçlamalar eşlik ediyordu. Brian Birch’in
başarısının sırrı takımın sağlamlığı ve yorulan rakip takımlar karşısında
maçları kazanmalarında saklı olduğunun altı çiziliyordu. Fakat sıra Jack’e
gelince oyuncuların tembelleştiği ve disiplinsiz davrandıkları hissediliyordu.
Jack’in hatırladığı bu ikinci suçlamanın gerçeklik payının düşük olduğuydu. Belki
de bu algıya karşın kültürel bir bakış vardı ama Jack son derece istekli ve
terbiyeli bir futbolcu grubu olduğunu hatırlıyor. Hatta maç İstanbul’da olsa
bile kulüp, yönetim ve oyuncuları hafta sonu için otelde kampa sokmakta ısrar
ederdi. Gerçek ne olursa olsun Jack Mansell’in Galatasaray’ının performans
seviyesini maçların sonuna kadar sürdüremediğine ve sonuçta kaçınılmaz sona
ulaştığına inanılıyor.
Şubat ve Mart başındaki galibiyet alınmadan geçilen altı maç
sorunların su yüzüne çıkmasına neden oldu. Türkiye Kupası’nda çeyrek finalde
elendikten sonra Doğan Koloğlu hem Metin Oktay hem de Mansell’i denetlemek
üzere göreve getirildi. 23 Mart 1975’te yeni yönetimiyle beraber Galatasaray
sezonun belirleyici maçında ezeli rakibi Fenerbahçe ile karşılaşacaktı. Jack’in
takımının, pek istekli görünmeseler de, kontratak oynayacağı anlaşılmıştı. Brezilyalı
efsane Didi tarafından yönetilen Fenerbahçe gayretle istediği sonuca ulaşmak
için elinden geleni yapıyordu fakat Galatasaray son yirmi dakikada kendi yarı
sahasına çekilmişti. Gazetelere
baktığımızda çamurlu sahadan dolayı Jack’in oyuncuları oldukça yorulmuş ve
seksen sekizinci dakikada Arif Aydın Çelik maçı Fenerbahçe’ye kazandıran ve
şampiyonluğu getiren golü atmıştı. Galatasaray perde arkasında yeni hoca
arayışına başlamış fakat Jack sondan bir önceki maça kadar görevinde kalmış,
son maça kısa bir süre kala ayrılmıştı. İşin sonunda rüzgarın nereden eseceğini
her zaman hissederdiniz demişti. Kulüp yetkililerinin davranışlarındaki ve
vücut dillerindeki değişim asıl niyetlerini ortaya çıkarıyordu. Lancashire
aksanıyla kibarca ifade etti, “eğer kazanamıyorsanız, burnunuz boka batmış
demektir”.
Böylece Jack ve Moira yola koyuldu. Sıradaki görev
Bahreyn’deydi, daha sonra uzun bir süre İsrail’de olacaklardı. Farklı kulüp
görevleri yanı sıra Jack milli takımı çalıştıracak ve 1982 Dünya Kupası
elemelerinde başarısız olacaklardı. İsrail sonrası Sussex’e geri döndüler.
Moira gülümseyerek Jack’in devam etmesini dilediğini söyledi, maceraya
bayılıyordu ve daha önceden bana söylediği bir şeyi açıklığa kavuşturdu. “Her
ülkeye yerleşebilirim” diyerek güldü, “yerleşmenin zor olduğu tek ülke
İngiltere’ydi”. Sonra ayrıldığı için ağladığı tek şehrin İstanbul olduğunu
söyledi. 2013 yılındaki Seaford’daki bu buluşmadan sonra tekrar görüşebilmeyi
çok denedim. Ama hep bir şeyler buna mani oldu.
Keşke yavaş davranmasaydım diyorum ama ben her zaman
yavaştım. İşyerinde bir öğlen, 88 yaşındaki Jack’in 18 Mart 2016’da aramızdan
ayrıldığını okudum. Aklıma gelen Moira ve ailesi olmuştu. Onlara sunacak kadar
bir şeyi tamamlamadığıma pişman oldum. Sonra konuştuğumuz son şeylerden biri
aklıma geldi. Farklı nesillerden gelen insanlar arasındaki sohbetlerde genellikle
hayat hakkında konuşma alışkanlığı kazanılıyor. Moira bana pişmanlıkları
olmadığını söylemişti, yıllar boyu muhtemelen birkaç hataları olabilirdi. Buna
Jack şakayla karışık “her cumartesi hatalar yaptım” diyerek karşılık verdi.
İkisi beraber güldüler ve Moira kocasına
dönerek şu sözleri sarf etti “yaşadığımız hayattan zevk aldık ama öyle değil
mi”.
Aydın Kulak’a Jack’in Türkiye’deki günleri hakkında çeviriye
gerek duymadığım, kibar ve kıymetli yardımları için teşekkür ederim.
Steve Ringwood
Çeviren: Toygar Çalapöver
(*)Ç.N: İnci Pastanesi olduğunu tahmin ediyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
















